मतदाता रिझाउन सोलार बाँड्दै कांग्रेसका सुरेन्द्र चौधरी, के हेर्दैछ निर्वाचन आयोग ? ( भिडियो सहित )

पटकपटक चुनाव जितेर मन्त्रीसमेत बनिसक्दा पनि जिल्ला त परै जाओस् आफ्नो क्षेत्रको विकासमा समेत सिन्को नभाँचेका नेपाली कांग्रेसका सुरेन्दप्र्रसाद चौधरी यतिबेला मतदाता फकाउन सोलार बाँड्दै हिडेका छन् ।

राजनीति

दलिय उम्मेदवार भन्दा जनतालाई स्वन्तन्त्र उम्मेदवार सर्राफ प्यारो

वीरगंज, मंसिर ९ - प्रदेश नम्बर दुईमा हुने दोश्रो चरणको प्रतिनिधि र प्रदेशसभा निर्वाचनका लागी उम्मेदवारहरु जोड तोडका साथ लागेका छन् । देशको आर्थिकभार सम्भालीरहेको वीरगंज महानगरपालिकामा पनि चुनावी सरगर्मी बढेको छ । विभिन्न पार्टीका नेता तथा कार्यकर्ताहरु दिनहु चुनावी प्रचार प्रसारमा लागी परेका छन् भने पर्सा जिल्लाको निर्वाचन क्षेत्र नम्बर १ को २ (ख) मा निकै प्रतिश्पर्धा देखिए को छ । नेपाली कांग्रेसको तर्फाबाट विजयी सर्राफ प्रतिष्पर्धामा छन् भने बाम गठबन्धनको तर्फाबाट शम्भु गुप्ताले आफ्नो उम्मेद्वारी दिएका छन् त्यासीगरी संघीय समाजवादी फोरम नेपाल र राष्ट्रिय जनता पार्टी (राजपा)को गठबन्धनबाट लाबाबू राउत गद्दीले आफ्नो उम्मेद्वारी दिएका छन् भने स्वतन्त्र तर्फाबाट राष्ट्रिय जनता पार्टी (राजपा)का पुर्व नगर अध्यक्ष युवा समाजसेवी नेता ओमप्रकाश सर्राफले आफ्नो उम्मेद्वारी दिएका छन् । उक्त क्षेत्रमा विभिन्न दलहरुले आफ्नो तरिकाले निर्वाचन प्रचार प्रसार गरे पनि स्वतन्त्र उम्मेदवार सर्राफको चुनावी अभियान सबैभन्दा भिन्न र प्रभावकारी देकिएको छ । अन्य दल केवल पार्टी प्रवेशमा व्यस्थ रहेको बेला सर्राफ भने जनताको विचमा पुगेर भोट मागन व्यस्थ छन् । बिना कुनै पार्टीको झण्डा चुनावी मैदानमा उत्रेका कारण र उनको स्वक्ष छविका कारण पनि जनताले उनलाई पत्याउन थालेका छन् र उहाँ अन्य दलिया उम्मेद्वारीहरु माथि हावी हुदै गएका छन् । विगत १ दशक देखि समाजसेवको मार्फत बिशुद्ध रुपले जनताको सेवा गर्दै आएका जुझारु युवा नेता सर्राफको चुनाव चिन्ह मोबाइल छाप प्रती युवा देखि बृद्ध सम्म आकर्षित देखिछन र विभिन्न युवाहरुले उनलाई चुनावी अभियानमा सहयोग समेत पुर्याउदै छन् । विभेदकारी संविधान बिरुद्ध भएको आन्दोलनमा सक्रिय भूमिका निर्वाह गरी मधेस आन्दोलनका बेला जेल जीवन समेत बिताएका सर्राफलाई विभिन्न संघ संस्थाहरुले प्रेश विज्ञप्ति जारी गरेर सहयोग गर्ने प्रतिबद्धता समेत जनाएका छन् । वीरगंज महानगरापालिकाका मतदाताहरु जहिले पनी स्वच्छ छवि भएका नेतृत्वहरुलाई साथ दिदै आएकाले युवा नेता सर्राफ अन्य सबै उम्मेद्वारीहरुमा भारी बन्दै गएका छन् । स्वच्छ छवी र युवा उम्मेद्वारी भएका कारणले सर्राफलाई यसपालिक जतनाले अवसर दिने समाजका अगुवा एवम् मधेसवादका सर्जक बाबा रामजनम तिवारीका सुपुत्र अखिलेस तिवारीले बताए । उनले भने "कोही कमाउनकै लागी जागिर छोडेर राजनितिमा होमिएका छन् भने कोही कहिल्यै जनताको पिडा मर्का नबुझेकाहरु उम्मेदवार भएका छन् । यि उम्मेदवारहरु बाहेक ओमप्रकाश सरार्फ फरक शैलिका र जनताका सुख दुःखमा सधै सघाउने भएकाले र राजनीतिलाई समाज संग जोडने नयाँ प्रयोग एवं मधेसवाद प्रति समर्पित रहेकाले यिनलाई जिताउनु पर्छ ।" त्यसैगरी युवा अभियन्ता रवि गुप्ताले भने, "आखिर कहिले सम्म हामी परिवर्तन कुर्ने? सबै नेताले कुरा राम्रै गर्छन तर निर्वाचन पछि आफ्नो अनुहार समेत देखौदैनन तर ओमप्रकाश सर्राफ हामी जनताका नेता हुन्, उहाँले हामी सबै संगै मिलेर काम गरेका छन् र कुनै पदमा नभएको बेला वीरगंजलाई सपार्ने काम सुरु गरिसकेका छन्, अब निर्वाचनमा जित हासिल उहाँले वीरगंज सुधारका लागी पक्कै राम्रो काम गर्ने छन् भन्ने कुरामा बिश्वस्त छु ।"

जिल्ला समन्वय समिति पर्सामा फोरम नेपालको कब्जा

वीरगन्ज, ८ मंसिर - जिल्ला समन्वय समिति पर्साको सभापतिमा संघीय समाजवादी फोरम नेपालले बाजी मारेको छ । आज भएको निर्वाचनमा नेपाली काँग्रेसका उम्मेदवारलाइ सात मत अन्तरले पराजित गर्दै जिल्ला समन्वय समितिको सभापतिमा फोरम नेपालका नेक महम्मद अन्सारी निर्वाचित भएका हुन् । अन्सारी १७ मत प्राप्त गर्दै सभापतिमा विजयी भएका हुन् । उहाका निकटतम प्रतिद्धन्द्धी काँग्रेसका जतन राउत कुर्मीले भने १० मत मात्रै प्राप्त गर्न सफल भए । यसैगरि उपसभापति पदमा नेकपा एमालेका उम्मेदवार ठाकुर प्रसाद न्यौपाने निर्विरोध चयन हुनु भएको छ । उपसभापति पदमा उम्मेदवारी दिएका फोरम नेपालका राजकुमार महतो कोइरीले आफनो उम्मेदवारी फिर्ता लिएपछि एमालेका न्यौपाने निर्विरोध निर्वाचीत भएका हुन् । यसैबिच आज भएको निर्वाचनमा जिल्ला समन्वय समिति पर्साको महिला सदस्यमा नेकपा माओवादी केन्द्रकी गिरिजा देवी, एमालेकी संगीता देवी दुसादीन र फोरम नेपालकी प्रेम कुमारी सिंह क्षेत्री निर्वाचित भए । यस्तै दलित वा अल्पसंख्यक सदस्यमा माओवादी केन्द्रका सुवास साह कानु र सदस्यहरुमा काँग्रेसका रिजवानुल हक,फोरम नेपालका अमोदकुमार यादव र माओवादी केन्द्रका रामजी महत्तो निर्वाचित भएका छन् । गत कात्तिक ४ गते मनोनयनका दिन ९ पदका लागि काँग्रेस ,एमाले र माओवादी केन्द्रले गठबन्धन बनाएर उम्मेदवारी दर्ता गराएको भएपनि आज भएको निर्वाचनमा भने एमाले र माओवादी केन्द्रले काँग्रेससंगको गठबन्धन तोडेर फोरम नेृपाललाइ सघाएपछि सभापतिमा फोरम नेपालका उम्मेदवार नेक महम्मद निर्वाचित भएका हुन् । जिल्ला समन्वय समितिको चुनावको लागि पर्सा जिल्लामा २८ जना मतदाता रहेकोमा फोरम नेपालका १०, काँग्रेसका ८, एमालेका ३, माओवादी केन्द्रका ५ र नेपाली जनता दलका २ जना मतदाता रहेका थिए ।

पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ का मधेसी गठबन्धनका उम्मेदवारको चुनावी प्रतिबद्धता सार्वजनिक

वीरगञ्ज, ८ मंसिर - पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ मा मधेसवादी गठबन्धनका उम्मेदवारहरुको राष्ट्रिय राजनीति र स्थानीय विकास निर्माणसँग सरोकार राख्ने एजेण्डाहरुलाई समावेश गरी चुनावी प्रतिबद्धता ‘हाम्रो संकल्प’ सार्वजनिक भएको छ । शुक्रबार वीरगञ्जमा आयोजित एक समारोहबीच संघीय समाजवादी फोरम नेपालका केन्द्रीय उपाध्यक्ष लालबाबु राउत गद्दीले सो प्रतिबद्धता सार्वजनिक गरेका हुन् । सो समारोहमा मधेस आन्दोलनका सहिद पर्सा पकाहमैनपुरका शत्रुध्न पटेलकी आमा कुश्मादेवीलाई सम्मानित गरिएको थियो । सो अवसरमा पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ बाट प्रतिनिधिसभामा संघीय समाजवादी पार्टी नेपाल र राजपा नेपालका संयुक्त उम्मेदवार हरिनारायण रौनियारले मधेस आन्दोलका उपलब्धिहरुलाई संस्थागत गर्दै अधुरा अधिकारलाई पूर्णता दिन आफू राजनीतिमा होमिएको बताए । उनले अधिकार सम्पन्न मधेस र पर्साको विकास नै आफ्नो मुख्य एजेण्डा भएको बताउँदै चुनावी प्रतिबद्धता पूरा गरी छाड्ने बताए । ‘यो मेरो संकल्प हो । यसलाई पूरा गर्न सकिन भने म राजनीतिबाटै सन्यास लिन्छु,’ रौनियारले भने । पर्सा जिल्लाको अहिले क्षेत्र नम्बर ३ पर्ने क्षेत्रबाट पटकपटक चुनाव जितेर गएकाहरुले विकासका नाममा सिन्कोसमेत नभाँचेर जनतालाई धोका दिएको उनको भनाइ थियो । फोरम उपाध्यक्ष गद्दीले मधेसको अधिकार र विकासका लागि मधेसवादी गठबन्धनको जित अपरिहार्य भएको बताए । गद्दीले गठबन्धनका उम्मेदवारहरुले ल्याएको विकास संकल्प अत्यन्तै सरहानीय भएको पनि उल्लेख गरे । राजपा नेपालका सहमहामन्त्री नेजामुद्धिन समानीले जनताले मधेसी गठबन्धनका उम्मेदवारहरुलाई जिताउने विश्वास व्यक्त गरे । प्रदेशसभा सदस्य ‘ख’ का उम्मेदवार गिरीले मधेसको अधिकार र विकासका लागि मधेसी जनताले मधेसी गठबन्धनलाई जिताई छाड्ने दाबी गरे । कार्यक्रमको अध्यक्षता गरेका फोरम पर्साका अध्यक्ष एवम् मधेसवादी गठबन्धनबाट पर्सा क्षेत्र नम्बर १ का प्रतिनिधिसभा उम्मेदवार प्रदीप यादवले यस पटकको चुनावमा मधेसी जनताले मधेसी गठबन्धनका उम्मेदवारलाई अत्याधिक मतले जिताउने निश्चित गरिसकेको दाबी गरे । कार्यक्रममा फोरम केन्द्रीय सदस्य करिमा बेगम, नेपाल पत्रकार महासंघ पर्साका अध्यक्ष श्याम बन्जारा, पकाह मैनपुर गाउँपालिकाका अध्यक्ष विजय चौरसिया, बिन्दवासिनी गाउँपालिका अध्यक्ष श्रीलाल मोदी, फोरम नेता गौरीशंकर साहलगायतको सहभागिता थियो । संकल्पमा मधेस अधिकारदेखि पर्साको विकास निर्माणका एजेण्डाहरु समेटिएको छ । मधेस आन्दोलनले स्थापित गरेका अधिकारका आधारलाई स्थापित गराउँदै संविधान संशोधनमार्फत राज्यका हरेक तह र तप्कामा मधेसी जनतालाई विशेषाधिकारसहितको विकासलाई संकल्पले प्राथमिकतामा राखेको छ । सहिदहरुको उच्च सम्मान गर्दै उनीहरूका परिवार र बालबालिकाको सहज जीवनयापन र शिक्षादिक्षाको प्रबन्ध गर्ने प्रतिबद्धता उम्मेदवारहरुले गरेका छन् । आन्दोलनका क्रममा घाइते र अपाङ्गहरूको जीविकोपार्जनका लागि विशेष प्याकेज र सहज रोजगारको व्यवस्था गरिने भएको छ । पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ का उम्मेदवारहरुले स्थानीय विकासलाई प्राथमिकतामा राखी सार्वजनिक गरेको संकल्पमा सुशासनको प्रत्याभूति, जवाफदेहितासहितको पारदर्शी र प्रभावकारी सार्वजनिक सेवा, विकास निर्माणको गुणस्तरको ग्यारेण्टीलाई समेटिएको छ । प्रतिनिधिसभा उम्मेदवार रौनियार, प्रदेशसभामा क तर्फका उम्मेदवार मन्जुर आलम र ख का उम्मेदवार गिरीको संयुक्त संकल्पमा पोखरिया र बहुदरामाई नगरपालिकालाई नमूना सहरका रुपमा विकास गर्ने, सडक, ढल, सरसफाई, सहरी पूर्वाधारको प्रभावकारी प्रबन्ध, नगर तथा ग्रामीण क्षेत्रलाई लोडसेडिङमुक्त बनाउने, ग्रामीण क्षेत्रमा सेवा सुविधा विस्तार गरी सहरमा स्तरोन्नति, व्यवस्थित बस्ती विकासका प्रभावकारी योजना ल्याउनेलगायतका विषय समेटिएका छन् । पिछडिएका क्षेत्रमा विकासको विशेष प्याकेज, यातायातको सहज उपलब्धता र सञ्चालन पोखरियामा सुविधा सम्पन्न आधुनिक बसपार्कको निर्माण, शिक्षा सबैको पहुँचका लागि सामुदायिक विद्यालयहरूको गुणस्तर अभिवृद्धि र निःशुल्क शिक्षा, पोखरियामा कन्या विद्यालय र क्याम्पसको स्थापनालगातका योजना संकल्पमा छन् । सुलभ स्वास्थ्य सेवा, कृषिको आधुनिकीकरण, उद्योग–व्यापार, रोजगारी र खेलकुद, पर्यटन विकासलगायतका एजेण्डालाई संकल्पले उच्च प्राथमिकता दिएको छ ।  

चुनावसँगै मासु र मदिराको बिक्रिमा बढोत्तरी , गाउँघरमा मदिराले लठिएका मानिसहरु...

रन्जन यादव जीतपुर ८ मङशीर जति जति प्रतिनिधि सभा र प्रदेश सभाको चुनावको मिती नजिकदै छ । त्यती त्यती नै मासु र मदिराको बिक्रिमा बढोत्तरी हुदै गएको छ ।मतदाता र कार्यकर्तालाई रिझाउन बिभिन्न पार्टीका उम्मेदवारहरुले मासु र रक्सीको ब्यवस्था गरेको पाइएको छ । दिनमा ६० किलो देखि ४ क्विन्टल सम्म कुखुराको मासु आफनो पसलबाट बिक्रि बितरण भईरहेको जीतपुरमा कुखुराको मासु बिक्रि गर्दै आएको एक पसलेले बताए ।अरु समय सामान्य रुपले नै बिक्रि हुने मासु ,निर्वाचनको समयमा हवात्तै बढन जाने भएकाले मासु पसलेहरुकोलागि निर्वाचन आउनु दशै आउनुसरह भएको छ ।अरु समय ३ सय ६० रुपैया बिक्रि बितरण भईरहने ब्रोईलर कुखुरा यति खेर प्रति किलो २ सय ६० मा बिक्रिबितरण भईरहेको छ । दिउँसै मदिरा र मासुले मस्त मतदाता वा कार्यकर्ता भुईमा लम्पसार परेको भेटन थालेका छन ।नाम नबताउने सर्तमा एक उम्मेदवारले दिनभर देखि बेलुका सम्म आफनो पछि पछि घुम्ने कार्यकर्ताहरुलाई मासु र मदिरा ख्वाईदिनु सामान्य कुरा भएकबो बताए ।आज एउटा पार्टीको रयालीमा घुम्ने कार्यकर्ता अर्को पार्टीले राम्रो खानपिन र सेवा सुबिधाको ब्यवस्था गरिदिएमा रातारात अर्कै पार्टीको कार्यकर्ता भई बिहान अर्कै पार्टीको रयाली वा घरदैलोमा भेटिन्छन । त्यसैले उम्मेदवारको पहिलो रोजाई आफनो कार्यकर्ता खुसी पार्ने नै हुन्छ ।ठुला पार्टीका वा आर्थिक अवस्था सबल रहेका कतिपय उम्मेदवारले निर्वाचन अवधिसम्मकालागि आफनो पार्टीको झण्डा बोक्न र आफनो पक्षमा जनसमर्थन बढीरहेको भनी देखाउन प्रतिदिन ५ सय देखि दुई हजार खानपिन गराई दिने सर्तमा मानिस नियुक्त गर्ने गरेको एक कार्यकर्ताले बताए ।

नेपाली काङ्ग्रेस पार्टीको पटेर्वासुगौलीमा घरदैलो

चिरञ्जीवी यादव,वीरगन्ज ८ मंसिर नेपाली काङ्ग्रेस पार्टीले पर्साको पटेर्वासुगौली गाउँपालिका वार्ड नम्बर २ चाफी,राम पुर र थरगटीमा नेपाली काङ्ग्रेस पार्टीका क्षेत्र नम्बर ३ क प्रदेस सभा सदस्य चन्द्रकिसोर प्रसद चौधरीले घरदैलो कार्यक्रम गर्नु भएको छ। जन्ताहरुलाइ राम्रो,योग्य, बिद्दवान,बिकाश प्रेमी उमेदवारलाइ आफ्नो अ्मुल्य मतदान गरि जिताउनु पर्छ। घरदैलो कार्यक्रम गर्ने क्रममा जनता हरुसङ्ग आफनो अ्उल्य मत दिइ आफुलाइ भारी बहुमतले जिताउनु पर्नेमा जनताहरुसङ्ग आग्रह गर्दै घरदैलो कार्यक्रममा राजकिसोर चौधरी,नेपाली काङ्ग्रेस पार्टीका क्षेत्रीय कोसाध्यक्ष सुलेमान मिया दर्जी,राजकिसोर गौरो,हृदय नरायण चौधरी लगाएतको उपस्तिथमा घर्दैलो कार्य्क्रम सम्पन्न भएको छ।

पर्सा ४ मा राप्रपा नेपालको उपश्थिति बाक्लिदै

हेम चापागाई पर्सा (बिजयबस्ती) मंसीर ८ राप्रपा नेपालले पर्सा को निर्वाचन क्षेत्र नम्बर ४ अन्तर्गत ठोरी गाँपालिकाको गुम्बालाईनमा आज घरदैलो कार्यक्रम सम्पन्न गरेको छ । राप्रपा नेपालको तर्फबाट प्रदेशसभा सदस्यको लागि निर्वाचन क्षेत्र नम्बर ४ बाट समानुपातिक तर्फका उम्मेदवार प्रताप पाख्रिन को नेतृत्वमा भएको घरदैलो कार्यक्रमका सहभागी हरुले यस क्षेत्रबाट पाख्रिनले जित्ने दावी गरेका छन् । घरदैलो कार्यक्रमका सहभागी ङेमा लामाले भने “ पाख्रिन युवा नेता हुन्, ठोरी गाउँपालिका लगायतका क्षेत्रहरुको बिकास गर्न स्थानीय र युवा शक्तिको जरुरत थियो । हामीले राम्रो अवसर पाएका छौं, यसलाई खेर फाल्नु हुँदैन ।” प्रदेश सभाका उम्मेदवार रहेका पाख्रिने पनि आफु ठोरी गाउँपालिकाको स्थानीय भएकोले यहाँको लगायत सवैै समुदायले आफुलाई स्वत स्फुर्त रुपमा भोट हाल्ने बिश्वास रहेको बताएका छन् । गुम्बालाईनमा भएको कार्यक्रमलाई सम्बोधन गर्दै उनले भने “ मैले यस अघि पनि यहाँको समुदाय, बिद्यालयका बिद्यार्थीहरु र स्थानीय बासीलाई अगाडी बढाउन बिशेष सहयोग गर्दै आएको छु । मलाई निर्वाचित गर्नु भयो भने युवारुलाई स्वरोजगार बनाउने, सीपहरु सिकाउने र हरसम्भव आफ्नै देशमा बसेर केही गर्नको लागि अवसर प्रदान गर्ने बाटोमा अघि बढ्ने छु ।” पर्सा को ठोरी गाउँपालिकाका केही बासिन्दाहरुले पनि यस क्षेत्रमा राप्रपा नेपालको उपश्थिति बाक्लिएको बताउँदै आएका छन् । चुनावको मिति नजिकिएसंगै ठोरी गाउँपालिका लगायतका क्षेत्रमा चुनावी गतिबिधिहरु बढ्न थालेका छन् भने चोकहरु दुलही झैं सिंगारिएका छन् । दलहरु प्रचारप्रसारमा ब्यस्त रहेका छन् भने स्थानीय बासीहरु उपयुक्त नेतृत्वको खोजीमा रहेका छन् ।

प्रदीप यादवको घर दैलोमा बढ्दो आकर्षण

वीरगन्ज मंसिर ८ संघीय समाजवादी फोरम नेपालले पर्सा क्षेत्र नम्बर १ को घरदैलो मंगलवार वीरगन्जको वडा नम्बर १५ भिस्वमा उत्साहपुर्वक सम्पन्न भएको छ । घर दैलोको क्रममा स्थानीयले ब्यापक उत्साहजनक रुपमा फोरम नेपालका पर्साका जिल्ला अध्यक्ष एवम् फोरम–राजपा गठबन्धनको तर्फबाट पर्सा क्षेत्र १ प्रतिनिधिसभा सदस्य पदका उम्मेदवार प्रदीप यादवलाई खादा ओढाउदै टिका र मालाल लगाएर विजय–श्रीको आर्शिवाद दिएका छन् । स्थानीयले घर दैलोमा रहेका नेता कार्यकर्तालाई पनि स्वागत गरे । मधेशको सच्चा प्रतिनिधीको रुपमा पर्सा क्षेत्र नम्बर १ मा यादवको बिकल्प नभएको आम जनताले बिश्लेषण गरिरहेको बेला टोलटोलमा उनी पुगीरहेका छन् । जनताको आशिर्वाद लिन आफु घरदैलोमा पुगिरहेको नेता यादवले बताए । उनले गरेको भुमिकाले उच्च पहिचान बनेको भन्ने घरदैलोमा पाइएको जनउभारले देखिन्छ । यादवको जित सुनिश्चित भएको भन्दै स्थानीयले आर्शिवाद र शुभेच्छा प्रगट गरे । शुक्रवारको घरदैलोमा मधेशका विद्वान नेता लालबाबु राउत गद्दीलाई पनि जनताले घर दैलोमा स्वागत गर्दै जितको लागि शुभकामना प्रगट गरे । घरदैलोमा नेता पुरुषेत्तमलाल झा, मौलाना नुरुल होला, निरन्जन सर्राफ, युवा नेता शुशिल साह कानू, फोरम नेपालका प्रदेश सचिव सलाउदीन अहमद, युवा नेताहरु, इश्वर यादव, प्रकाश शर्मा, कुन्दक सिंह कुर्मी, अमोद यादव, दिपराज बर्मा, निखिल बर्णवाल, रोहित बर्णवाल र सरफराज अम्सरी लगायतको सहभागिता थियो ।  

क्षेत्र नम्बर ३ मा चन्द्र किसोर चौधरीले गरे घरदैलो कार्यक्रम

चिरञ्जीवी यादव,वीरगन्ज ७ मसिर नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिले घरदैलो कार्यक्रम गरेको छ। सखुवाप्रसौनी गाउँपालिकाको वार्ड नम्बर १ खजुरिया र वर्ड नम्बर,४ को देउरबाना,ओझैयाप्रसौनी र सोलकपुर टोलमा पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ नेपाली काङ्ग्रेस पार्टी को प्रतिनिधि सभा सदस्य सुरेन्द्र प्रसद चौधरी र पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ क नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिको प्रदेस सभा सदस्य - चन्द्र किसोर प्रसाद चौधरीले घर दैलो कार्यक्रम गर्दै नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिले सखुवा प्रसौनी गाउँपालिका वार्ड नम्बर ६ लखनपुरमा पार्टीप्रबेस तथा कार्यकर्ता भेला कार्यक्रम गरेको छ।पर्सा क्षेत्रनम्बर ३ नेपाली काङ्ग्रेस पार्टी को प्रतिनिधि सभा सदस्य तथा पुर्ब मन्त्री सुरेन्द्र प्रसाद चौधरीको प्रमुख आतिथिमा र पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ क नेपाली काङ्ग्रेस पार्टीको प्रदेस सभा सदस्य चन्द्रकिसोर प्रसद चौधरीको विशिष्ट आथित्यमा कार्यक्रम भएको थियो।यश कार्यक्रममा नेपाली काङ्ग्रेस पार्टी पर्साको सभपती अजय दुबेदी,पटेर्वासुगौली गाउँपालिका को उपाध्यक्ष ममता महतो, नेपाली काङ्ग्रेस पार्टी महुवन बुथकमिटी अध्यक्ष युगेस्वर यादव,राजकिसोर चौधरी,हृदयनरायण चौधरी, चन्द्रदेव प्रसाद यादव लगाएतको उपस्तिथि रहेको थियो। हजारी साह तेलिको नेतृत्वमा २५० जनाले रा ज पा नेपाल र ने क पा एमाले पार्टिपरित्याग गरि नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिमा प्रबेस गरेका छन। नव पार्टी प्रबेसिकालाइ पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिका प्रतिनिधि सभा सदस्य तथा पुर्ब मन्त्री सुरेन्द्र प्रसद चौधरी,चन्द्र किसोर प्रसाद चौधरी र अजय दुबेदिले फुलमाला र टीका लगाइ नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिमा पार्टी प्रबेस गरएका थिए। कर्यक्रम हजारी साह तेलिको सभापतित्वमा कार्यक्रमसम्पन्न भएको यश कार्यक्रमको उदघोसक नेपाली काङ्ग्रेस पार्टिका जिल्ला सदस्य -शैलेन्द्र प्रसाद यादवले बतउनु भएको छ।

मतदाता रिझाउन सोलार बाँड्दै कांग्रेसका सुरेन्द्र चौधरी, के हेर्दैछ निर्वाचन आयोग...

वीरगञ्ज, ७ मंसिर पर्साबाट पटकपटक चुनाव जितेर मन्त्रीसमेत बनिसक्दा पनि जिल्ला त परै जाओस् आफ्नो क्षेत्रको विकासमा समेत सिन्को नभाँचेका नेपाली कांग्रेसका सुरेन्दप्र्रसाद चौधरी यतिबेला मतदाता फकाउन सोलार बाँड्दै हिडेका छन् । पर्साको क्षेत्र नम्बर ३ बाट प्रतिनिधिसभाको उम्मेदवार रहेका चौधरीले आफ्नो पक्षमा मत तान्न सो क्षेत्रको दलित बस्तीमा सोलार बाँडेको खुलासा भएको छ । सो क्षेत्रका पर्ने पटेर्वा सुगौलीको दलित बस्तीमा कांग्रेसका उम्मेदवारहरुले सोलार पु¥याएको पाइएको छ । स्थानीय बासिन्दाले रुख छापका मानिस आएर गाउँभरि सोलार बाँडेको बताएका छन् । चौधरीले सो क्षेत्रमा प्रदेशसभा क का उम्मेदवार चन्द्रकिशोर पञ्जियारमार्फत सोलार बाँडेको पाइएको छ । पञ्जियारले प्रतिनिधिसभामा सुरेन्द्र चौधरी र प्रदेशसभामा आफूलाई भोट माग्दै सोलार बाँडेको स्थानीयले बताए । पञ्जियारले दलित बासिन्दाको नागरिकताको फोटोकपी लगेर प्रतिपरिवार एक–एकवटा सोलार दिएको स्थानीयले बताएका छन् । (हेर्नुहोस भिडियो) निर्वाचन आयोगले मतदातालाई कुनै पनि प्रकारको प्रलोभनमा पार्नु निर्वाचन आचारसंहिताविपरीत हुने बताए पनि सो क्षेत्रमा कांग्र्रेस उम्मेदवारले आचारसंहतिालाई खुलेआम चुनौति दिएका छन् । कारवाहीको अख्तियारी लिएको आयोगले सोलार बाँडेर भोट प्रभावित पार्न खोज्ने उम्मेदवारलाई तत्काल कारवाही गर्नुपर्ने माग सो क्षेत्रका सचेत मतादाताहरुको छ । [video width="368" height="640" mp4="http://yatradaily.com/wp-content/uploads/2017/11/video-1511439577.mp4"][/video]

विग्त २५ वर्षदेखी सत्ताधारी पार्टीहरुको विचौलियाको मारमा खेलाडीहरु ः प्रदिप यादव

वीरगन्ज ७ मंसिर  संघिय समाजवादी फोरम नेपालका जिल्ला सभापति एवंम् पर्सा क्षेत्र नम्बर १ का प्रतिनिधि सभाका उम्मेदवार प्रदिप यादवले पर्सा जिल्लाको खेल क्षत्रको विकासको लागी चैतर्फि भुमिका निर्वाह गर्ने प्रतिवद्धता जनाएका छन् ।

बीरगंज महानगरपालिका वडा नं ३१ सोलखपुरमा आजबाट शुरु भएको सोलखपुर प्रथम गोल्डकप प्रतियोगिताको उदघाटन कार्यक्रममा बोल्दै उम्मेदवार यादवले खेलाडीहरुले खेलमा उत्कृष्टता प्रदर्शन गरेपनी खेलाडीको भक्ता र पुग्ने गरीको डाईट र खानपान उपलब्ध नगराएको कारण खेल क्षेत्र पछाडी पर्दै आएको दुखेसो पोखेका थिए । उनले विग्त २५ वर्षदेखी सत्ताधारी पार्टीहरुको विचौलियाहरुको मारमा खेलाडीहरु पर्दै आएकाले खेल क्षेत्रको विकास हुन नसकेको बताएका थिए । खेल क्षेत्रको विकासका लागी आफू निर्वाचित भएपछी यस भेगको खेल मैदानको उचित प्रबन्ध मिलाउनुको साथै खेलाडीहरुको उचित तलबको समेत व्यवस्था मिलाउने बताएका थिए ।

आज भएको खेलमा सोलकपुर प्रथम गोल्डकप प्रतियोगितामा चौधरी ११ क्लब बाराले ३ गोलको अन्तरले एफ.सि. ईन्टरनेट क्लब हेटैडाँलाई पराजित गरेको छ । निकै रोमाञ्चीत भएको खेलमा एफ सि ईन्टरनेट क्लब हेटौँडाले ३ र चौधरी ११ क्लब बाराले ६ गोल गरेका थिए । कार्यक्रममा पर्सा निर्वाचन क्षेत्र नं १ को क का प्रदेश सभाका उमेदवार जन्नत अंसारी, कलाकार नन्दु श्रीवास्तव, फुटबल सल्लाहकार इश्वर पञ्जीयार, बालेश्वर चौधरी, करेन्द्र चौधरी लगायतको उपस्थिति रहेका थिए । प्रतियोगितामा बारा, पर्सा, मकवानपुर र रौतहटका आठ वटा टिमको सहभागिता हुने आयोजक संस्थाका अध्यक्ष अरुण पञ्जीयारले बताएका थिए ।

प्रतियोगितामा महाबीर यूवा क्लब पर्सा, हाम्रो फूटबल क्लव बीरगंज, यूनिट यूथ क्लव बारा, बीरगंज यूथ क्लव वीरगंज, नेपाल खेलकुद क्लब चपुर र निजगढ फूटबल क्लव बाराको सहभागिता रहने आयोजकले जनाएको छ । प्रतियोगिताको बिजेता टिमलाई  नगद पचास हजार तथा ट्रफी र उपबिजेता टिमलाई नगद पचास हजार तथा ट्रफीद्वारा पुरस्कृत गरिने पञ्जीयारले जानकारी गराएका छन् । भोलीको खेल यूनिट यूथ क्लव छातापिपरा र यूथ एकेडेमी बीरगंजको बीच हुने आयोजकले जनाएको छ ।

समाचार

अदालतबाट दण्ड जरिवाना तोकिएका तर फरार रहँदै आएका ८ जना अभियुक्त...

वीरगंज, ८ मंसिर । अदालतबाट दण्ड जरिवाना तोकिएका तर फरार रहँदै आएका ८ जना अभियुक्त पक्राउ परेका छन् । वडा प्रहरी कार्यालय वीरगंज विर्ताको टोलीले लुकिछिपि बस्दै आएका उनिहरुलाई पक्राउ गरेको हो । ज्यान उद्योग, घरेलु हिंसा लगायतका विभिन्न मुद्धामा फरार रहँदै आएका ८ जनालाई पक्राउ गरिएको वडा प्रहरी कार्यालय विर्ताका प्रमुख प्रहरी निरीक्षक अनिस कुमार कर्णले बताए । पक्राउ पर्नेमा आलमगिर हुसेन, मोहन प्रसाद बर्णवाल, राजेश कुमार बर्णवाल, अनिता देवी बर्णवाल, रामबाबु सोनार, रामबालक सोनार, रमसति सोनारिन, सिबालक साह सोनार रहेको उनले बताए । उनिहरुलाई विशेष सूचनाका आधारमा खोजी गरि पक्राउ गरिएको पनि कर्णले बताए ।

चुनावसँगै मासु र मदिराको बिक्रिमा बढोत्तरी , गाउँघरमा मदिराले लठिएका मानिसहरु...

रन्जन यादव जीतपुर ८ मङशीर जति जति प्रतिनिधि सभा र प्रदेश सभाको चुनावको मिती नजिकदै छ । त्यती त्यती नै मासु र मदिराको बिक्रिमा बढोत्तरी हुदै गएको छ ।मतदाता र कार्यकर्तालाई रिझाउन बिभिन्न पार्टीका उम्मेदवारहरुले मासु र रक्सीको ब्यवस्था गरेको पाइएको छ । दिनमा ६० किलो देखि ४ क्विन्टल सम्म कुखुराको मासु आफनो पसलबाट बिक्रि बितरण भईरहेको जीतपुरमा कुखुराको मासु बिक्रि गर्दै आएको एक पसलेले बताए ।अरु समय सामान्य रुपले नै बिक्रि हुने मासु ,निर्वाचनको समयमा हवात्तै बढन जाने भएकाले मासु पसलेहरुकोलागि निर्वाचन आउनु दशै आउनुसरह भएको छ ।अरु समय ३ सय ६० रुपैया बिक्रि बितरण भईरहने ब्रोईलर कुखुरा यति खेर प्रति किलो २ सय ६० मा बिक्रिबितरण भईरहेको छ । दिउँसै मदिरा र मासुले मस्त मतदाता वा कार्यकर्ता भुईमा लम्पसार परेको भेटन थालेका छन ।नाम नबताउने सर्तमा एक उम्मेदवारले दिनभर देखि बेलुका सम्म आफनो पछि पछि घुम्ने कार्यकर्ताहरुलाई मासु र मदिरा ख्वाईदिनु सामान्य कुरा भएकबो बताए ।आज एउटा पार्टीको रयालीमा घुम्ने कार्यकर्ता अर्को पार्टीले राम्रो खानपिन र सेवा सुबिधाको ब्यवस्था गरिदिएमा रातारात अर्कै पार्टीको कार्यकर्ता भई बिहान अर्कै पार्टीको रयाली वा घरदैलोमा भेटिन्छन । त्यसैले उम्मेदवारको पहिलो रोजाई आफनो कार्यकर्ता खुसी पार्ने नै हुन्छ ।ठुला पार्टीका वा आर्थिक अवस्था सबल रहेका कतिपय उम्मेदवारले निर्वाचन अवधिसम्मकालागि आफनो पार्टीको झण्डा बोक्न र आफनो पक्षमा जनसमर्थन बढीरहेको भनी देखाउन प्रतिदिन ५ सय देखि दुई हजार खानपिन गराई दिने सर्तमा मानिस नियुक्त गर्ने गरेको एक कार्यकर्ताले बताए ।

उपभोक्ता ठगिदै महँगो दरमा बिक्री गर्दै खाद्द

चिरञ्जीवी यादव, वीरगन्ज ८ मंसिर  किसानहरुलाइ प्रत्येक बर्ष उपभोक्ताहरुले ठगिदै आएको छ।कृषि साम्ग्री संस्थान बिरगंज बाट सस्तो दरमा ल्याएको खाद उपभोक्ताहरुले महँगो दरमा बिक्री गरिरहेको छ। कृषि सामग्री संस्थान बिरगन्जले निर्धारित मुल्य रु २२५० बिक्री गर्ने ठाउँमा महुवनका खाद्दबिक्री गर्ने उपभोक्ताहरुले २४५० मा बिक्री गरिरहेको सखुवाप्रसौनी गाउँपालिका वार्ड नम्बर ६ एकडेर्वा निवासी सोनालाल सहनिले बताएका छन। तोकेको मुल्य भन्दाबढी बिक्रि गर्न नपाइने भन्दा मेरो कुरा न सुनेको र बिल समेत माग्दा बिल पनि न दिएको सहनीले बताएका थिए । यस विषयमा कृषि सामग्री सन्सथान बिरगंज प्रमुख सङ्ग सम्पर्क गर्दा फोन सम्पर्क न भएको साथै सखुवाप्रसौनी गाउँपालिका अध्यक्ष प्रदीप जैसवाल सङ्ग सोध्दा आफु यश विषयमा अन्बिज्ञ रहेको र यस विषयमा जानकारी गरेर कर्वाही गर्ने समेत प्रतीकृया दिएका थिए। आफुले सम्बन्धित निकाएलाई जानकारी गरे पनि सम्बन्धित निकाएले ध्यान न दिएको सहनीले बतए।

प्रदीप यादवको घर दैलोमा बढ्दो आकर्षण

वीरगन्ज मंसिर ८ संघीय समाजवादी फोरम नेपालले पर्सा क्षेत्र नम्बर १ को घरदैलो मंगलवार वीरगन्जको वडा नम्बर १५ भिस्वमा उत्साहपुर्वक सम्पन्न भएको छ । घर दैलोको क्रममा स्थानीयले ब्यापक उत्साहजनक रुपमा फोरम नेपालका पर्साका जिल्ला अध्यक्ष एवम् फोरम–राजपा गठबन्धनको तर्फबाट पर्सा क्षेत्र १ प्रतिनिधिसभा सदस्य पदका उम्मेदवार प्रदीप यादवलाई खादा ओढाउदै टिका र मालाल लगाएर विजय–श्रीको आर्शिवाद दिएका छन् । स्थानीयले घर दैलोमा रहेका नेता कार्यकर्तालाई पनि स्वागत गरे । मधेशको सच्चा प्रतिनिधीको रुपमा पर्सा क्षेत्र नम्बर १ मा यादवको बिकल्प नभएको आम जनताले बिश्लेषण गरिरहेको बेला टोलटोलमा उनी पुगीरहेका छन् । जनताको आशिर्वाद लिन आफु घरदैलोमा पुगिरहेको नेता यादवले बताए । उनले गरेको भुमिकाले उच्च पहिचान बनेको भन्ने घरदैलोमा पाइएको जनउभारले देखिन्छ । यादवको जित सुनिश्चित भएको भन्दै स्थानीयले आर्शिवाद र शुभेच्छा प्रगट गरे । शुक्रवारको घरदैलोमा मधेशका विद्वान नेता लालबाबु राउत गद्दीलाई पनि जनताले घर दैलोमा स्वागत गर्दै जितको लागि शुभकामना प्रगट गरे । घरदैलोमा नेता पुरुषेत्तमलाल झा, मौलाना नुरुल होला, निरन्जन सर्राफ, युवा नेता शुशिल साह कानू, फोरम नेपालका प्रदेश सचिव सलाउदीन अहमद, युवा नेताहरु, इश्वर यादव, प्रकाश शर्मा, कुन्दक सिंह कुर्मी, अमोद यादव, दिपराज बर्मा, निखिल बर्णवाल, रोहित बर्णवाल र सरफराज अम्सरी लगायतको सहभागिता थियो ।  

लोकप्रिय बन्दै “खल्ती डिजिटल वालेट”

काठमाडौं, ६ मंसिर – नगद नबोकी कारोबार गर्न सकियोस् भन्ने उद्देश्यले २०१७ को जनवरीबाट नेपालमा भित्रिएकोे ‘खल्ती डिजिटल वालेट’ मोबाइल एप्लिकेशन लोकप्रिय बन्दै गइरहेको छ । ‘खल्ती’ नामको यस एप्लिकेशनमा इन्टरनेट तथा बिजुलीको बिल भुक्तानी, राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय उडानको टिकट, रोजेको चलचित्रको टिकट, फोन, मोवाइल, डिसटीभी रिचार्जलगायत सुविधा छन् । यसरी ‘खल्ती’ले पैसा बोकेर हिँड्नुपर्ने झन्झटबाट छुट्कारा दिने भएको छ । जानकी टेकनोलोजी प्रालीले सार्वजनिक गरेको ‘खल्ती’ प्रभावकारी हुँदै गइरहेको कम्पनीका कार्यकारी निर्देशक मनिष मोदीले जानकारी दिनुभयो । मोबाइल नम्बरका आधारमा दर्ता गरी ‘खल्ती’को सदस्यता लिन सकिने तथा ई बैंकिङको सेवा लिइरहेका र नलिएकाले पनि मोबाइलको खल्ती वालेटमार्फत कारोबार गर्न सक्ने उहाँले जानकारी दिनुभयो । भारतसहित विश्वका विकसित देशहरुमा समेत डिजिटल वालेटको प्रयोग बढ्दै गएको छ । नेपालमा पनि यसको प्रयोग बढ्ने हाम्रो अपेक्षा छ’ मोदीले भन्नुभयो । मोबाइल वालेटका रूपमा सुरु गरिएको खल्ती डटकम वेब र एप दुवै भर्सनमा उपलब्ध छ । ११ महिनाअघि सुरु भएको खल्ती डटकमका अहिले ५० हजार प्रयोगकर्ता पुगेको निर्देशक मोदीले बताउनुभयो । खल्तीमार्फत कारोबार गर्न अहिले ५ बैंकसँग सहकार्य भएको र अरु बैंकहरूसँग सहकार्य बढाइने भएको छ । डिजिटल वालेटको प्रयोग सहज र सुरक्षित रहेको कम्पनीको दाबी छ । पेमेन्ट गेट–वेको सहजताले बैंकिङ प्रणालीसँग जोडिन तथा सरकारले महत्व दिएको नगदरहित कारोबारलाई पनि सहयोग पुग्ने निर्देशक मोदीको धारणा छ । गुगलले समेत यस वर्षको ग्लोबल गुगल बिजनेश ग्रुप स्टोरी कन्टेस्ट विजेताको रुपमा नेपालको डिजिटल वालेट खल्तीलाई छनोट गरेको छ । गुगल प्रयोग गरी आफ्नो व्यवसाय वा केही उदाहरणीय काम गर्ने व्यक्ति र कम्पनीहरुलाई प्रोत्साहन गर्ने उद्देश्यले हरेक वर्ष गुगलले यो प्रतिष्पर्धा गराउने गरेको छ । डिजिटल वालेट खल्तीको कारोबारलाई बैधानिक बनाउन नेपाल राष्ट्रबैंकसँग स्वीकृतीका लागि प्रक्रिया चलिरहेको र आशयपत्र पाइसकेको निर्देशक मोदीले बताउनुभयो । साभार : उज्ज्यालो अनलाइन

वीरगन्जमा एमालेका उम्मेदवार रामचन्द्र साहको घरमा बम विष्फोट

वीरगञ्ज ५ मंसिर एमाले पर्साका प्रभावशाली नेता, निवर्तमान सांसद एवम् प्रदेशसभा उम्मेदवार रामचन्द्र साहको वीरगञ्ज महानगरपालिका वडा नम्बर १० रानीघाट स्थित घरमा बम विष्फोट भएको छ । बाम गठबन्धनको तर्फबाट पर्सा क्षेत्र नं २ को १ बाट प्रदेश सभा सदस्यका उम्मेदवार रहेका संसदको घरको पूर्वपट्टी झ्यालको तल बम विष्फोट भएको हो । रानीघाटमा कुमारीमाई मन्दिर भन्दा पछाडि साहको घर छ । विष्फोटबाट ठूलो आवाज आएको स्थानीय बासिन्दाले बताएका छन् । विष्फोटको आवाज आएपछि स्थानीय आतंकित छन् । निवर्तमान संासद घर बाहिर रहेको समयमा साँझ सवा ७ बजेतिर विष्फोट भएको हो । सुतली बम विष्फोट भएको आशंका गरिएको छ । घरमा छोरा, बुहारी, नाति नातिनीहरु मात्रै रहेको समयमा विष्फोट भएको निवर्तमान सांसद साहले बताए । ‘म त घर बाहिरै थिएँ, विष्फोटको आवाज आएको परिवारले बताएपछि घर आएँ, पड्केको ठाउँमा प्लाष्टिकको टुक्रा भेटिएको छ ।’ प्रदेस सभा सदस्यका उम्मेदवार साहले भने ‘झ्याल नजिकै भएको विष्फोटबाट घरको झ्यालको सिसा फुटेको छ, घरमा रहका छोरा बुहारी, नाति नातिनीहरु आत्तिएका छन् । ‘ जिल्ला प्रहरी कार्यालय पर्साका प्रवक्ता प्रहरी नायब उपरीक्षक प्रकाश सापकोटाले के पड्क्यो भन्नेबारे अनुसन्धान भइरहेको बताए । ‘विष्फोट भएको छ, मानवीय क्षति भएको छैन् । घरको झ्यालका शिशा फुटेका छन् ।’ प्रहरी नायब उपरीक्षक सापकोटाले भने ‘ प्रहरीले घटना स्थलमा पुगेर अनुसन्धान गरिरहेको छ ।’

अर्थ

डस्टी कार्गो अनलोडमा रक्सौलको विकल्प खोज्न आयातकर्ताको आग्रह

वीरगञ्ज ४ मङ्सिर  रेलमार्गबाट आउने डस्टी कार्गो अनलोड हुँदै आएको रक्सौल यार्डको विकल्प खोज्न आयातकर्ताले माग गरेका छन् । रेलमार्ग हुँदै नेपाल भित्रिने डस्टी...

जीतपुरसिमरा उपमहानगरपालिकाको प्रथम नगर सभा सम्पन्न चालु बर्षका लागि ८४ करोड...

सिमरा, ३० कात्तिक सडक सञ्जाल र शिक्षालाई प्राथमिकतामा राख्दै जीतपुरसिमरा उपमहानगरपालिकाको प्रथम नगर सभा बिहिवार सम्पन्न भएको छ । उपमहानगरको प्रथम नगर सभाले चालु बर्षका लागि ८४ करोड ५० लाख दुई हजार आठ सय ९२ रुपैयाको बजेट बिनियोजन गर्दै सडक सञ्जाल, शिक्षालाई मुख्य प्राथमिकतामा राखेको हो । सभाले स्वास्थ्य, कृषी, सिचाई, शहरी बिकास, पर्यटन, सहकारीलगायतका कार्यक्रममा बजेट बिनियोजन गर्दै उपमहानगरको निति, कार्यक्रम र बजेट सार्वजनिक गरेको छ । उपमहानगरले चालु खर्चतर्फ ८ करोड ९२ लाख, पुजिगत तर्फ ४५ करोड १४ लाख र सशर्त अनुदान खर्च तर्फ ३० करोड २० लाखको बजेट विनियोजन गरेको हो । उपमहानगरका नगर प्रमुख डा. कृष्ण पौडेलले सभामा निति तथा कार्यक्रम गर्दै समृद्ध उपमहानगर बनाउने अभियान अन्तर्गत पहिलो चरणमा चालु बर्षका लागि योजना ल्याइएको बताए । प्रथम सभामा बोल्दै नगर प्रमुख डा. पौडेलले नगरबासीको चाहनालाई समेटेर र उपमहानगरमा आवश्यक देखिएका योजनालाई बजेटमा समावेश गरिएको बताए । लामो समयपछि निर्वाचन भएको छ । उपमहानगरबासीको चाहना र अपेक्षा धेरै छन् । हामीले सकेसम्म योजना समेटने प्रयास गरेका छौ’ डा. पौडेलले भने वडा र नगर स्तरीय योजनाले पहिलो चरणमा उपमहानगरमा परिवर्तन ल्याउनेछ । उपमहानगरबासीले परिवर्तनको महसुस गर्नेमा आशावादी छु ।’ उपमहानगरले सडक सञ्जालतर्फ तीन करोड ९८ लाख, कृषीमा दुई करोड १६ लाख, शिक्षा एक करोड ३९ लाख, भवन निर्माण तथा शहरी बिकास तीन करोड ३० लाख, स्वास्थ्य एक करोड ८ लाख १५ हजार, लैंगिक समानता तथा सामाजिक समावेशीकरण एक करोड, खानेपानी तथा सरसफाई एक करोड ३८ लाख, संस्थागत बिकास तथा सेवाप्रवाह ९१ लाख, सहकारी ५५ लाख, संस्कृति प्रवद्र्धन ६२ लाख, उर्जा ५५ लाख, उद्योग ३२ लाख ५० हजार, सिचाई २५ लाख, वन तथा भूसंरक्षण २५ लाख, पर्यटन ३० लाख र खेलकुदतर्फ १५ लाख बजेट विनियोजन गरेको छ । उपमहानगरले सबै क्षेत्रको पूर्वाधार निर्माणलाई प्राथमिकतामा राखेको नगर प्रमुख डा. पौडेलले बताए । नगर प्रमुख डा. पौडेलले राष्ट्रिय गौरवको आयोजना निर्माण र अब्यवस्थित बसोबासको समस्या समाधान गर्नका निम्ति उपमहानगरले गम्भिरताका साथ अघि बढाउने डा. पौडेलको भनाई थियो । उपमहानगरको २४ वडाका लागि तोकिएको ६० लाख बजेटबाट आएको वडा स्तरिय योजनासहित नगर स्तरिय योजनाका लागि बजेट विनियोजन गरेको उपप्रमुख सरस्वती चौधरीले बताईन् । सभामा बजेट कार्यक्रम प्रस्तुत गर्दै उपप्रमुख चौधरीले योजना कार्यान्यवनमा उपमहानगर प्रतिबद्ध रहने बताईन् । छोटो समयमा धेरै काम गर्नुछ, सकेसम्म हामीले पूर्वाधार निर्माणमा बजेट छुट्याएका छौ’ चौधरीले भनिन् कार्यान्यवनतर्फ पनि हामी गम्भिर हुनुपर्छ । जनताले परिवर्तनको अनुभूति गर्ने गरी काम गर्नुपर्छ ।’ उपमहानगरका प्रमुख प्रशासकिय अधिकृत रामकृष्ण उप्रेतीले आर्थिक बर्ष २०७४÷७५ का लागि प्रस्तुत निति, कार्यक्रम र बजेटका बिषयमा सभामा प्रष्ट्याएका थिए । उपमहानगर भित्रको सम्भावनाको पहिचान गर्दै छोटो समयमा नगर सभाको आयोजना गरी बिकासका कामलाई अघि बढाउने प्रक्रिया सुरु गरिएको उप्रेतीले बताए । नगर सभामा २४ वटा वडाबाट निर्वाचित एक सय २२ जनप्रतिनिधि सहभागी थिए

डुमरबाना दुग्ध उत्पादक सहकारी संघको २२ औँ साधारण सभा सम्पन्न ,सातवटै...

रन्जन यादव जीतपुर २९ कार्तिक दुग्ध उत्पादक सहकारी संघका केन्द्रिय अध्यक्ष नारायण प्रसाद देवकोटाले दुध मिल्क होली डे हुनबाट बचाउन सरकारले हरेक प्रदेशमा सहकारीहरुको समन्वयमा कम्तीमा एउटा दुध पाउडर मेसिन राख्नुपर्नेमा जोड दिनुभयो । आज डुमरबाना दुग्ध उत्पादक सहकारी संस्थाको २२ औँ बार्षिक साधारण सभा कार्याक्रममा बोल्दै उनले दुधलाई पाउडरमा बदल्ने मेसिनले ब्यवस्था भएमा किसानहरुले दुधमा गरेको लगानी खेर नगई मिल्क होली डे नहुने बताए । गाई बस्तुहरुलाई दानामा निर्भर हुने कार्याक्रम सरकारले ल्याउदा दाना महङगो भई दुधको मुल्य बढने भएकाले घाँसमा आधारित कार्याक्रम ल्याउनुपर्ने सल्लाह दिए । उनले एउटा अर्को प्रसङगमा बोल्दै हाम्रो समाजमा किसानलाई हेको दृष्टिले हेर्ने परम्परा रहेकाले यसलाई सुब्यवस्थित तरिकाले बिकास गरी चिर्नुपर्नेमा जोड दिए । उनले भने र्, त्यही पेसा बिदेशमा गर्दा मर्यादित हुने स्वदेशमा गर्दा अपमानजनक हुने , किन ? भनेर प्रश्न गरे । डुम्मरवाना दुग्ध उत्पादक सहकारि का अध्यक्ष नारायण अर्यालले संस्थाको गतिबिधिमा प्रकास पारेका थिए भने कार्यक्रम संञ्चालन प्रबन्धक ठगेन्द्र घिमिरेले गरेका थिए । बिभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधिहरु सहभागि रहेको साधारण सभालाई जितपुर सिमरा उपमहानगरपालिका का मेयर डा, कृष्ण पौडेल, उपमेयर सश्वोति चौधरि, कृषि सहकारि संघका संञ्चालक सिब प्रसाद अदिकारि,संस्थाका भरत बाहादुर खडका, राधेश्याम सिबाकोटि, संञ्चारकर्मि बिदुर खडका लगायत ले संम्बोधन गरेका थिए । २ हजार संदस्य रहेको दुध सहकारि ले यस बर्षमा ५० लाख नाफ गरि दैनिक १० हजार दुध संकलन गरि देसको बिभिन्न भागमा बितरण गर्दै आएको छ

शवशक्ति ध्यु उद्योग प्रा.लि.लाई कालाबजारी ऐन अनुसार कार्बाही

रन्जन यादव बारा २८ कार्तिक जिल्ला प्रशासन कार्यालय बाराले बाराको जीतपुर अवस्थित शिवशक्ति ध्यु उद्योग प्रा.लि.लाई कालाबजारी ऐन अनुसार कार्बाही गरेको छ । शुक्रबार कार्बाही स्वरुप प्रशासन कार्याल बाराले २ लाख ५० हजार जरिवाना गरेको प्रमुख जिल्ला अधिकारी बिजय नारायण मानन्धर बताउनुभयो ।शिव शक्ति खाध्य उद्योगका प्रशासन प्रमुख राजेश पटेललाई पाँच दिनसम्म नियन्त्रणमा लिई अनुसन्धान गरी आवश्यक प्रतिबेदन जिल्ला प्रशासन कार्यालय बारालाई बुझाएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय बाराका प्रहरी प्रबक्ता प्रहरी नायब उपरिक्षक भुवनेश्वर प्रसाद साहले जानकारी दिनुभयो । आफना कर्मचारीलाई अनावश्यक रुपमा नियन्त्रणमा लिइएको र उद्योग बन्द गर्दा उद्योगलाई ठुलो क्षति हुने जानकारी सहित उच्च अदालत बिरगंजमा मुद्धा गरेको थियो । उच्च अदालतले अनुसन्धान गर्ने प्रहरीको अधिकार भएको भन्दै प्रहरीको पक्षमा समर्थन जनाएको थियो । त्यस्तै उद्योग बन्द गर्दा ठुलो क्षती हुने भन्दै तत्कालकालागि उद्योग बन्द नगर्न अन्तरीम आदेश अदालतले दिइएको थियो । बजारमा अशुद्ध खाने तेल छयापछयापी भेट्न थालेपछि खाद्यय प्रबिधि तथा गुण नियन्त्रण बिभागले बजारमा भेटिएका केही तेलका नमुनाहरु संकलन गरी परिक्षण गरेको थियो ।त्ृयसक्रममा शिवशक्ति ध्यु उद्योग प्रा.लिले उत्पादन गर्ने तोरीको फेमली तेल मापदण्ड बिपरित भेटिएको बिभागका शाखा अधिकृत मोहन पुडासैनीले बताउनुभयो । दशैअघि आपुर्ति बिभागले शिवशक्ति ब्राण्डको फेमली तेलमा अनुगमन गरेको थियो । फेमली तेलको पेरोक्साईड भ्यालु ११ दशमलव ५३ मिनी ईक्वीभ्यालेन्ट किलोग्राम फेला परेपछि उक्त उद्योगमा अनुगमन गरेको थियो ।तेरीको तेलमा पेरोक्साईड भ्यालु १० मिनी ईक्वीभ्यालेन्ट किलोग्राम कम हुनुपर्ने खाद्ययबिज्ञहरु बताउँछन ।बिभागको टोलीले सिलबन्दी गर्न खोज्दा उद्योगका सञ्चालक र कर्मचारीहरुले अवरोध गरेका थिए ।त्यसपश्चात तोरीको तेल उत्पादन डिर्पाट रोक्न आदेश दिएको थियो ।तर उद्योग कर्मचारीले मुचुल्कामा हस्ताक्षर गर्न अस्वीकार गरेका थिए ।त्यसपश्चात बिभागले कालाबजारी ऐन अनुसार कार्बाही गर्न जिल्ला प्रशासन कार्यालय बारालाई भदौ ३० मा पत्रचार गरेको थियो । अनुगमनको क्रमम अवरोध र निर्देशन अवज्ञा गरेको र गुणस्तरहिन उत्पादन र हुल हुज्जत गरेको आरोपमा कार्बाहीकोलागि पत्र पठाएको थियो ।

अन्तरवार्ता

चुनावी मैदानमा अथक योद्धा

मुलुक अहिले निर्वाचनको माहोलमा र चुनावी सरगर्मी उच्च बिन्दुमा पुगेको छ । स्थानिय तहको निर्वाचन सफलतापुर्वक सम्पन्न भएपछि प्रदेश र प्रतिनिधी सभाको सदस्य चुन्नका...

राजपा–फोरम गठबन्धनलाई भोट किन ?

प्रदीप यादव आम मधेसी जनताको चाहना र मधेशका बुद्धिजीवि तथा सजग बर्गको आपेक्षा अनुसार संघीय समाजवादी फोरम नेपाल र राष्ट्रिय जनता पार्टी (राजपा)को गठबन्धनबाट हामी उम्मेदवारहरु यतिखेर चुनावी मैदानमा छौं । हाम्रो जित–हारको निर्णय हुने मात्र यो समय होइन, मधेसी एकता नारा र मधेसी तथा परिवर्ततनकामी जनताको परिक्षणको घडी पनि हो । आन्दोलनमा ज्यानको आहुति दिन तयार हुन्छौं हामी । राजनीतिक शक्ति एकत्रित गर्ने अवसरको रुपमा आउने चुनावमा भने सधै हामी चुकिरहेका हुन्छौं । यो क्रम पुनराबृति हुने हो, कि परिवर्तनको नयाँ इतिहास लेखिने हो ?  इतिहासले मधेसी, थारु, जनजाति, मुस्लिम र परिवर्तन तथा समानताको पक्षमा रह्ने न्यायप्रेमी जनता, आम मतदाता, बौधिक समाज र कार्यकर्ता तथा नेताहरुलाई परिक्षाको कस्सीमा पुर्याएको छ । लामो आन्दोलन र संघर्षपछि आंसिक रुपमा अधिकारको लडाई सफल र मधेस मुद्दाको ब्यापीकरण, राष्ट्रियकरण र अन्तराष्ट्रियकरण भएको छ । सदियौंको केन्द्रीत राज्य सता र साशकीय अभ्यासले बिभेदलाई संस्थागत गरेको राज्यभित्र समान अधिकार र सामान शक्ति स्थापीत गर्न पछिल्लो आन्दोलन भएको थियो । त्यसमा सहादत दिएका वीरहरुको सपना, घाइते भएका आन्दोलनकारीहरुको त्याग र आम मधेसीजनको संघर्ष तथा लगानीको सम्मान गर्न र लोकतन्त्रलाई पुर्णता दिनका लागि राज्यको बिभेदकारी स्वरुपको अन्त्य गर्न संबिधान संसोधन नभइ नहुने कुरा हो । अबको चुनावी मध्यान्तरपछिको देशको नयाँ राजनीतिक सत्र नै हामीसँग न्याय हुने कि अझ बषौंसम्म हामीले संघर्ष नै गरिरह्नु पर्ने भन्ने तय गर्ने छ । त्यस कारण चुनावमा हामी सबैको भुमिका हाम्रो भविष्यको मार्गचित्र तय गर्ने छ । आफुसंगको बिभेद बिरुद्ध र न्यायको पक्षमा हामी उभिने कि बहकिएर आफ्नै अजेण्डालाई कमजोर पर्ने भन्ने हो । भावना र अजेण्डालाई मतमा रुपान्तरित गरी मधेश मुद्दालाई राजनीतिक शक्ति प्रदान गर्ने कि नगर्ने भन्ने हो ।  मधेस आन्दोलनको पृष्ठभुमी लामो र संघर्षपुर्ण छ । नेपालका बिभिन्न आन्दोलनहरुको फलस्वरुप राजनीतिक परिवर्तनहरुलाई संस्थागत गर्ने अभिभारासहित नेपालको अन्तरिम संबिधान, २०६३ जारी हुँदा, राज्यको असमावेसी तथा केन्द्रीकृत साशकीय चरित्र, ब्यवहार र अभ्यासलाई चिरेर मधेशी, जनजाति, मुस्लिम, दलित, महिला लगायत बर्ग र समुदायको राज्यभित्र सामान पहुँच, अधिकार र शक्ति स्थापीत गर्न अर्को नयाँ चरणको आन्दोलनको माग इतिहासले गर्न थालेको थियो । सदियौंदेखीको थिचोमिचो बिरुद्ध २०६३ साल माघ २ गतेदेखी मधेश आन्दोलनको प्रस्फुटन भयो । राज्यले आन्दोलनकारी शक्ति मधेसी जनाधिकारी फोरम नेपाल (हालको संघीय समाजवादी फोरम नेपाल)संग सहमति गरेर पनि त्यसलाई पुरा नगर्ने बेइमानी देखायो ।  फेरी २०६४ साल फागुन १ देखी अर्को मधेश आन्दोलन सुरु भइ उचाइप्राप्त गर्यो । यसवीचमा पचास बढी मधेसी सपुतहरुले सहादत दिनु पर्यो । फागुन १६ गते ८ बुँदे सहमति सरकारले ग¥यो । मधेस आन्दोलनको मुख्य उपलब्धि भनेकै अन्तरिम संविधानमा ‘संघीयता’, ‘समानुपातिक’ र ‘समावेसी’ जस्ता शब्दले प्रवेश पाउनु हो । तर राज्यले मधेसीलाई जनसंख्याको आधारमा प्रतिनिधित्व गराउने सवालमा, पहिचान सुरक्षित हुने गरी राज्य पुर्नसंरचना गराउने सवालमा, मधेस तथा मधेसीलाई सम्मानजनक सम्बोधन गर्ने सवालमा, नागरिकताका सवाल लगायतमा अझै पनि बेइमानी कायम गरी नयाँ संबिधान ल्याउन खोजेदेखी हामीले गरेको थियौं पछिल्लो मधेस आन्दोलन । जसलाई बेवास्ता गर्दै नश्लवादी तवरमा र मधेसीलाई ब्यक्तिगत सत्रु सरह ब्यवहार गर्दे राज्यले दमन गर्यो । मानव अधिकार रक्षाका लागि राज्यले गरेको प्रतिबद्धतालाई लत्याउदै हामी मधेसीको टाउको र छातिलाई निशाना बनाइयो । सदनमा हाम्रो संख्यात्कम उपस्थिती कम हुनु हाम्रो कमजोरी रह्यो । बलजफ्ती संबिधान ल्याइयो, त्यसलाई संसोधन गर्न काँग्रेसको भुमिका इमान्दार देखिएन । एमाले खुलेरै बिरोधको नाङ्गो नाच मात्र गरेन त्यसका नेताहरु मधेसीलाई अपमान र अपहेलित गर्न कुनै कसर बाकी राखेनन् । परिवर्तनकारी शिक्ति भनिभएको माओवादी पनि वास्तविक रुपमा मधेसका जनतालाई समान असिधकार दिने सवालमा बिरोधी नै देखियो र नश्लवादी चरित्र देखायो ।  अहिले फोरम–राजपा गठबन्धन मधेसको परम् बिरोधी बाम गठबन्धन र मधेससंग बेइमानी गर्ने काँग्रेस संग चुनाव लड्दैछ । यस लडाईलाई सबै मधेसी, थारु, जनजाति, मुस्लिम र परिवर्तन तथा समानताको पक्षमा रह्ने न्यायप्रेमी जनताले् एक जुट भएर लड्नु पर्छ । हाम्रो शक्ति हाम्रो प्रतिनिधित्वमा रुपान्तरित हुनुपर्छ । हामी सबैले फोरम–राजपा गठबन्धनलाई मतदान गर्नु पर्छ ।  आज देश संघीय संरचनामा गएको छ, भने त्यो मधेस आन्दोलनकै उपलब्धि हो । पछिल्लो पटक संयुक्त लोकतान्त्रिक मधेसी मोर्चा तथा संघीय गठबन्धनले उठान गरेको आन्दोलनका न्यायसंगत मागहरु पुरा नहोस भनेर प्रमुख भनिएका दलहरुको ध्येय देखिन्छ । त्यसलाई चिर्दै संबिधानलाई बिभेदरहित बनाउन हामी यतिखेर निर्वाचनमा होमिनु परेको हो । अधिकार प्राप्तिको ऐतिहासिक अवरसर निर्वाचनमा हाम्रो भागिदारीको रुपमा प्राप्त भएको छ । नयाँ संविधानलाई बिभेदरहीत र सर्वस्विकार्य बनाउने मुद्दा अझै थाती छ । शासन, प्रसाशन र विकासमा किनाराकृत गरिएका जनता र क्षेत्रको पक्षमा सशक्त रुपमा भुमिका गर्न फोरम–राजपाका प्रतिनिधीहरुको बहुमत उपस्थिती केन्द्रीय सँसद र प्रादेशिक सदनमा हुनुपर्ने आजको ऐतिहासिक आवश्यक्ता हो ।  फोरम–राजपाका गठबन्धनका उम्मेदवारलाई अत्याधीक बहुमतसाँथ निर्वाचित गर्न न्यायप्रेमी जनतामा सादर अनुरोध छ ।

मधेशी र मधेशलाई बरबाद गर्ने पार्टी कांग्रेस नै हो...

मधेस आन्दोलनको शीर्ष व्यक्तित्व हुन् राजेन्द्र महतो । धनुषा–३ जनकपुरधामबाट प्रतिनिधिसभाका लागि उमेदवार छन् उनी । र, उनका प्रतिस्पर्धी हुन् कांग्रेस नेता विमलेन्द्र निधि । मधेस आन्दोलनको ‘नायक’ भएकैले दुई नम्बर प्रदेशको प्रादेशिक केन्द्र र मधेस आन्दोलनको नेतृत्वकर्ता पनि भएकाले यो क्षेत्रमा चुनाव लड्न आएको उनको तर्क छ । ०४८ सालदेखि एकछत्र राज गरिरहेको नेपाली कांग्रेस र तिनका प्रतिनिधिले जनकपुरका लागि केही नगरेकाले आफैँ उमेदवार बनेको उनको तर्क छ । त्यसो त जनकपुरमा मधेस आन्दोलनलाई जिताउन आएकोसमेत भन्छन् उनी । मधेस आन्दोलनका सुत्रधार राजेन्द्र महतोसँग गरेको कुराकानी । चुनावी घरदैलोमा व्यस्त हुनुहुन्छ, जनकपुरको चुनावी माहोल र जनताको आवाज कस्तो पाउनुभएको छ ? निकै राम्रो माहोल छ । यो निर्वाचनलाई हामीले आन्दोलनकै रूपमा लिएका छौँ । मधेस आन्दोलनको निरन्तरता हो यो । लामो समयसम्म कठोर सडक सङ्घर्ष भयो । अहिले सडक आन्दोलन स्थगित गरेर, चुनावमा होमिएका छौँ । आन्दोलनको रूप फेरिएको छ । सदनमा गरिने आन्दोलनको तयारीसमेत हो यो । जहाँबाट संविधान संशोधन गराउनुपर्ने हो, त्यहाँ संङ्घर्ष गर्नु आजको आवश्यकता हो । त्यसैले जनताका मतबाट निर्वाचित प्रतिनिधिले संसदमा सङ्घर्ष गर्नुहुन्छ । विगतमा जनताका मत लिने ठूला पार्टीका उमेदवारहरूले जनताको मतको व्यापक दुरूपयोग गरे । कांग्रेस, एमाले, माओवादीले मधेसी जनताको मत लिए । मधेसी जनताकै विरोधमा संविधान बनाए । र, आफ्नो हितलाई केन्द्रमा राखे । त्यसको प्रतिरोध गर्दा, विरोध गर्दा निहत्था मधेसी जनतामाथि गोली चलाइयो, हत्या गरियो । अतः निर्वाचनमा हामीले आन्दोलनकै एजेन्डा अघि सारेका छौँ । विगतका मधेसका जनताको विश्वासमाथि जुन किसिमको कुठाराघात भयो, त्यसले मतदाता सचेत छन्, अहिले । यो क्षेत्रको कुरा गर्नुहुन्छ भने कांग्रेसले पटकपटक जित्दै आएको हो । यहाँबाट जित्ने प्रतिनिधिले मधेसी जनताकै विक्षमा संविधान बनाउनुभयो । हस्ताक्षर गर्न लगाउनुभयो । ०६४ सालमा मधेसी जनताले प्राप्त गरेका हक अधिकार खोज्न उद्यत हुनुभयो । जे अधिकार सकारिएको हो, त्यो पनि खोसियो । त्यसैले मधेसी जनता आक्रोशित छन्– हाम्रो मतबाट चुनाव जित्नै हाम्रै अधिकार खोस्ने ? त्यसको विरोध गर्दा गोली चलाउने, सहिद बनाउने, आदि काम गर्नुभयो । कांग्रेस नेतृत्वको सरकारले चलाएको गोलीका कारण पाँच दर्जन सहीद भएका छन् । मलेठमा गोली चलाएर ६ जना मधेसी जनता मार्ने त यहाँकै प्रतिनिधि हुनुहुन्थ्यो । यी कुरा यहाँका जनताले कसरी बिर्सन सक्छन् ? बारबार सम्झिइरहेका छन् । मधेसी जनता मधेसी आन्दोलन र आन्दोलनकारीका पक्षमा छन् । मत हालेर जिताउन आतुर छन् । अर्को २५ वर्षदेखि यहाँ लगातार कांग्रेस पार्टीले जित्दै आएको छ । मुलुकमा पटकपटक कांग्रेस पार्टीको सरकार बन्यो । जनताको हकअधिकारका लागि त केही गदै गरेन । मधेसी, मुस्लिम, थारू, जनजाती, आदिवासी उनीहरूको प्राथमिकतामा पर्दै परेनन् । र, विकासको अवस्था नाजुक बनायो । जनकपुरधाम– मिथिलाअञ्चलको राजधानी हो । हेर्नुहोस् त दूरावस्था ! २५ वर्षसम्म चुनाव जित्ने, सरकार बनाउने । तर, मधेसको आत्मा, राजधानीका लागि केही नगर्ने ? दूरावस्थामा पुर्याउने ? जनकपुरबासीको मुख्य पीडा यही हो । यहाँ जनकपुर चुरोट कारखाना थियो, हजारौँको रोजगारी सिर्जना गर्थ्यो त्यसले । लाखौँ परिवार आश्रित थियो । तर, राजनीतिककरण गरियो । कारखाना बन्द गराइदिए । रारा क्याम्पस थियो, धेरै राम्रो थियो । प्रतिष्ठानै कमाएको हो त्यसले । तर, भर्ती केन्द्र बनाए । आफन्तमात्रै कर्मचारी राखेपछि कसरी चल्नु ? भोटको लागि रातारात राजर्शी जनक विश्वविद्यालय घोषणा गरियो तर, मधेस, मधेसीकै विरुद्धमा उभ्याइयो त्यो । नयाँ खोलियो तर न पढाइ भयो, न फ्याकल्टी थप गरियो । केही भएन । पूराना रारा क्याम्पस, सप्तरी र सिरहाका दुई क्याम्पस मिलाएर नयाँ विश्वविद्यालय घोषणा त गरियो तर पूर्वाधार छैन । त्रिभुवन विश्वविद्यालयअन्तर्गतका ती क्याम्पस नयाँ विश्वविद्यालयमा गाभ्दा पूर्वाधार, शैक्षिक भविष्य नभएर विद्यालय अन्यत्र पलायन हुने अवस्था बन्यो । जनकपुरको विकासको लागि एडीबी प्रोजेक्ट आएको थियो । राजनीतिककरणको कोपभाजनमा पर्‍यो, कार्यान्वयन हुन दिइएन । लथालिङ्ग अवस्थामा पुर्‍याइयो । शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगार, विकासका यी बेतिथिबारे जनताले प्रश्न उठाएका छन् । यहाँका जनता मधेस आन्दोलनको पक्षमा उभिएर विगततिर फर्कंदा चुकचुकाइरहेका छन्– ठीक प्रतिनिधि छान्न नसक्दा दुःख पाइने रहेछ ! वाम गठबन्धनको प्रभाव कस्तो छ मधेसमा ? मधेसमा मधेसी जनताका पक्षमा काम गर्ने, आन्दोलित हुनेको अत्यधिक प्रभाव छ । वामपन्थीको कुनै प्रभाव छैन । मधेस आन्दोलनमा गरिएको दमन, ज्यादती, मधेसी जनताप्रति गरिएको विश्वासघातको जवाफ कांग्रेस, एमाले माओवादीले दिन सक्ने अवस्था छैन । तपाईं सर्लाहीबाट उमेदवारी दिनुहुन्थ्यो । तर, यसपटक धनुषा–३ जनकपुरधाम आउनुभएको छ, किन ? यसमा सन्देह किन पाल्नु ? जनकपुरलाई माया गरेको हुँ । प्रदेशको राजधानी हो यो । जनकपुरमा मधेसीले जित्नुपर्छ । मधेसवाद स्थापित हुनुपर्छ । मधेस आन्दोलनले जित्नुपर्छ । यसकारण कि यहाँ राजपा–संघीय समाजवादी गठबन्धनले जित्दा सकारात्मक सन्देश जान्छ । अन्याय गरेको यहीँको प्रतिनिधिले हो । यहाँको प्रतिनिधि सकारात्मक भइदिएको भए गलत संविधान बन्ने थिएन । मधेसी जनता मर्ने नै थिएनन् । विमलेन्द्रजी अडिदिएको भए मधेसी जनताविरोधी संविधान बन्दैनथ्यो । मधेसलाई बर्बाद गर्ने कांग्रेस पार्टी र तिनका नेता नै हुन् । कांग्रेस त संविधान संशोधनको पक्षमा छ नि, तेस्रो चरणको निर्वाचन अघि पनि सदनमा टेवल गरेकै हो, भलै दुई तिहाइ पुगेन, होइन र ? के संशोधन गथ्र्यो । दुई तिहाई देखाएर संविधान बनाएर मधेसी हत्या गरेको होइन ? संविधान संशोधन गर्ने पक्षमा भएको भए बनाउने बेलामै सोचीहाल्थ्यो नि ! संविधान संशोधन ‘घडियाली आँसु’ हो । आफैँ हत्या गर्ने, आफैँ रुँदै हिँड्ने । कांग्रेसको सरकार बनाउँदा ३८३ भोट आउने त्यही सरकारले संविधान संशोधन गर्दा त्यो भोट नआउने, बेइमानी होइन यो ? षड्यन्त्र होइन यो । मधेसी जनताले नजितेसम्म संविधान संशोधन हुँदैन । जनकपुर दुई नम्बर प्रदेशको केन्द्रमात्रै होइन, कला, सभ्यता, संस्कृति, परम्परा, मूल्य–मान्यताको पनि राजधानी हो, यसको सर्वाङ्गिण विकासको लागि यहाँको योजना के छ ? सीधा कुरा छ– मधेस र मधेसी जनताको अधिकारको स्थापना । यसको साथै सबै देशको विकास हो । तर, पहिलो मधेसको विकास हो । त्यसैकारण मधेसै पछि परेको छ । लडेको, मरेको यसैको लागि हो । जनकपुर, प्रदेशको राजधानी भएकाले पहिल्यै विकास गरिनुपथ्र्यो । शीर्षस्थ व्यक्ति चुनाव लडेको यो क्षेत्र पछि पर्‍यो, मधेसको राजधानी पछि पर्‍यो भनेर हो । शीर्ष व्यक्ति निर्वाचित भएपछि थप जिम्मेवारी पनि हुन्छ । जवाफदेही पनि हुन्छ ऊ । यहाँ पहिले जितेको कांग्रेसले गर्दै गरेन । मधेस उसको एजेन्डा होइन, मधेसी जनता उसको प्राथमिकतामा पर्दैन, अनि किन गर्छ ? उसको एजेन्डा भोट लिने हो । कांग्रेसीले मधेसी जनतालाई मतदाता र करदाताको रूपमामात्रै हेरे । २४ वर्षमा देखाइदियो नि कांग्रेसले के के गर्छ ? त्यसैले अब मधेसवादीको मधेस सरकार बन्छ, यहाँ । मधेस सरकार सञ्चालन गर्ने दायित्व पनि हाम्रो काँधमा आउँछ, राजपा र संघीय समाजवादी फोरमले । यो अवस्थामा हामीले राजधानी जित्नुपर्छ । फेरि गत स्थानीय निर्वाचन पनि राजपाले नै जित्यो । विधानसभा सदस्य र प्रतिनिधिसभा पनि हामीले जित्नुपर्छ । बल्ल मधेसको विकास हुन्छ । प्रदेशसभा जित्यो, प्रतिनिधिसभा जितेन भने केन्द्रमा लड्ने मानिस हुँदैन । यसतर्फ मतदाताले विचार पुर्‍याएका छन् । गएका वर्षमा जनपुरमा ठूल्ठूला हत्या भयो, वम विस्फोटको घटना पनि झेल्यो । जनकपुर आपराधिक समूहको ‘आश्रयस्थल’ किन बन्दै छ ? अहिले हेर्नुहोस् अपराधीहरू एक ठाउँमा जम्मा हुँदैछन् । कांग्रेसमा जम्मा हुँदैछन् रे भन्ने सुन्दैछु । त्यसको विरुद्धमा पनि जनता छन्, मतमार्फत अभिव्यक्त हुन्छ त्यो । राजनीतिको आडमा फस्टाउने अपराधको विपक्षमा जनता छन् । दुई नम्बर प्रदेशमा राजपा– संघीय समाजवादी फोरम गठबन्धनको बहुमत आउँछ ? विल्कुल आउँछ । ढुक्क छौँ हामी । त्यसको आधार के हो ? मधेस आन्दोलन नै त्यसको आधार हो । भर्खरै असोज दुई गते सम्पन्न भएको स्थानीय निर्वाचमा मधेसवादी दलले पाएको सिट र मत नै त्यसको विश्वसनीय आधार हो । दुई नम्बर बाहेक अरू प्रदेशमा चाहिँ यहाँको उपस्थिति न्यून किन ? त्यसको संरचना नै गलत छ, कहाँ मानेका छौँ र हामीले ? हामी सहमत छैनौं । मधेस, थरुहट गरी दुई वटा अलग्गै प्रदेश बन्नुपर्ने, मधेसका भूभागमा अरू ६ वटा प्रदेश बनाइदियो । त्यो बनावट हामीलाई स्वीकार्य छैन । झापा, मोरङ, सुनसरी पहाडमा मिलाइदियो, त्यहाँ मधेसी सरकार बन्छ ? उता कैलाली कञ्चनपुर पनि पहाडमै हाल्यो, कसरी मधेसी सरकार बन्छ त्यहाँ ? त्यसका विरुद्ध पनि हाम्रो लडाइँ जारी छ । भनेपछि मधेस आन्दोलन अव ‘व्यालेट सङ्घर्ष’ मा रूपान्तरण भयो ? यो निर्वाचनलाई मात्रै ‘व्यालेट सङ्घर्ष’ भनेका हौँ । तर, सडक सङ्घर्ष सकिएको छैन । आवश्यकता अनुसार जारी नै रहन्छ । मधेस आन्दोलन सम्झौतामा पुगेर टुंगिएकाले आन्दोलनको उपलब्धी देखिएन भन्ने पनि छन् नि ? शान्तिपूर्ण आन्दोलन टुंगिने सम्झौतामै हो, किन त जंगल पसेर बन्दुक बोक्नुपर्‍यो । लोकतन्त्रमा हुने त्यही हो । सम्झौता गर्ने सरकारले पालना गर्‍यो कि गरेन महत्त्वपूर्ण कुरा हो । सरकार सम्झौता गर्ने तर कार्यान्वयन गर्ने बेलामा इमान्दार नहुँदा परिवर्तनको प्रत्याभूत नभएको हो । यदी सरकारसँग विश्वास भएन भने सरकारले सम्झौता पालनामा इमान्दारिता देखाएन भने कुनै पनि आन्दोलनकारी सरकारसँग सम्झौता गर्दैन । मुलुक अस्थिर हुन्छ । मधेसबाट जितेर जाने अधिकांश मधेसी प्रतिनिधि नै छन्, हिजोदेखि । तर पनि मधेस किन पछाडि पर्‍यो त ? शासन वर्गमा रहेका मधेसी प्रतिनिधिको कमजोरी हो त्यो । तिनीहरू इमान्दार भएको भए जनताले दुःखै पाउँदैनथे । भोट मधेसीको लिने काम पार्टीको गर्ने, आवाज सरकारसम्म नपुर्‍याउने भएपछि मधेसको यस्तो हविगत भएको हो । तालमेलपछि एमाले–माओवादी केन्द्र नेतृत्वको वामपन्थी गठबन्धनको सरकार बन्ने सम्भावना पनि बलियो छ, भलै चुनावले देखाउने हो त्यो । वाम गठबन्धनको मूख्य साझेदार एमाले संशोधनको विपक्षमा छ, त्यो मुद्दा झनै पेचिलो बन्ने भयो नि ? कांग्रेसको सरकार बने पनि, वामपन्थीको सरकार बने पनि सङ्घर्ष नगरी सुखै छैन । हिजो संविधान बनाउने यिनै होइनन् ? तिनै मिलेर शोषण, दमन गरेका छन्, विभेदमा पारेका छन् । मधेसी मात्रै होइन, हिमाल, पहाड तराई सबैका उत्पीडितहरू शोषणमा परेका छन् । त्यसैले यी तिनवटा मिल्दा र छुट्टिँदाको फाइदा मधेसी जतालाई हुँदैन । सङ्घर्षको विकल्प छैन । पहाडी, मधेसी समुदायबीचको सद्भावमा खलल पुगेको छ, पछिल्लो समय । यसको निरूपणको उपाय के हुन्छ ? यसको प्रमुख कारक तत्व शासक वर्ग हो । उपेक्षीत उत्पीडित, मधेसी, मुस्लिम, थारू, आदिबासी समुदायलाई आफ्ना हक, अधिकार दिएपछि यो आफैँ मेटिन्छ । अन्तिममा, दुई नम्बर प्रदेशमा राजपा–संघीय समाजवादी फोरमको बहुमतको सरकार बन्नेमा कत्तिको विश्वस्त हुनुहुन्छ ? यसमा द्विविधा छैन । बन्छ । विश्वस्त छौँ हामी ।    

मेरो उम्मेदवारी क्षेत्रको विकासको र मधेसी जनताको पहिचान तथा आत्मसम्मानका लागि

१. तपाईंको उम्मेदवारी किन? चुनाव जित्नका लागि, जितेर केही गर्नका लागि अनि यस क्षेत्रको बिकासको लागि, पहिचान र आम मधेसी जनताको आत्मसम्मानको लागि । २. प्राथमिकताका आधारमा तपाईका तीन मुख्य अजेन्डा बताउनुहोस् । परिवर्तन, विकास र आत्मसमानको नारा लिएर मँ चुनावी मैदानमा उत्रेको छुँ । संघीय ब्यवस्था सहितको लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपालको संबिधान मधेसी जनताको माग हो । संघीयतालाई मधेशी जनताले आन्दोलन गरेर मुलुकको संबैधानिक र राजनीतिक अजेण्डा बनाए । संबिधान जारी हुने बेला भने मधेशीलाई आत्मीयता महसुस गर्न दिइएन । माग समेट्न भन्दा गोली हानियो । संबिधानलाई संसोधन गराउने र सवैको अपनत्व त्यसमा कायम गर्ने काम ठुला भनिएका दलहरुले हुन नदिन चाहेका छन् । यस राजनीतिक षडयन्त्र बिरुद्ध मेरो उम्मेदवारी हो । अधिकार, पहिचान र विकास स्थापीत गराउने मुख्य अजेण्डा हो मेरो । जनताले मेरो भुमिका देखेका छन्, म भारी बहुमतसाँथ जित्छुँ । ३. मधेशका अधिकारका लागि संबिधान संसोधन गर्न त प्रतिनिधिसभामा बहुमत चाहिन्छ नी ? तपाईले भन्न खोज्नु भएको प्रश्नको भाव मैले राम्ररी बुझि सके । एउटा कुरा के बिचार गर्न पर्ने छ भने बहुमतले मात्र हुदो रहेनछ । संबिधान जारी गर्नेहरुसंग त निकै बहुमत थियो । तर, समावेशि ब्यवस्था, समानुपातिक प्रतिनिधित्व, पहिचान, अधिकारमा समाना लगायतका लोकतान्त्रि कुरामा राजनीतिक न्यायका कुरामा उनीहरु बिपक्षमा उत्रिए । अझ हामीले यसको पक्षमा माग राखि आन्दोलित हुँदा हामी माथी गोली चलाइयो । हाम्रा दाजु भाईलाई मारियो । कतिपयलाई मुद्दामा फसाई जेलमा हुलियो । दमन गरियो । सरकारका बर्दी र उर्दी भिडेकाहरु घरघरमा पसेर निर्दोषहरुलाई कुटे । राजनीति माग र मुद्दा सम्बोधनका लागि त्यसको पक्षमा बोल्ने आवाज उठाउने र संघर्ष गर्ने मन र आत्मा चाहिन्छ । हाम्रो बढीभन्दा बढी प्रतिनिधित्व चाहिन्छ सदनभित्र संघर्षका लागि । हामी मधेशी, जनजाति, मुस्लिम, दलित र हरेक पाछाडी पारिएका जनताका लागि सडकमा संघर्ष गरी रहेकै छौं, जितेर गएपछि सदनभित्र पनि गर्छौ । ४. काँग्रेस र एमालेका उम्मेदवारको दावी छ हामी गराउछौं संबिधान संसोधन । जले गराए पनि कुरा त उही हो नी ? जालि, जलसाजी र धोकेबाजी कुरा हो यो । जनताले कठालो समातेर सोध्नु पर्यो मधेसीको छाति र निधारमा गोली हान्न लगाएर संबिधान जारी हुने बेला त्यसमा सही किन गरिस् ? मधेसको पक्षमा संसदमा कति पटक बोलिस । आफ्नो पार्टीभित्र आफ्ना नेताहरुसंग कतिपटक बहस गरिस मधेशको पक्षमा ? उनीहरु सधैं जनतालाई ठग्दै आएका छन् फेरी पनि जालमा पार्न चाहन्छन् । ५. तपाईले जनतासंग भन्ने कुनै एउटा कुरा के छ ? भोट दिनुस भन्छुँ मलाई मशाल छापमा फोरम राजपा गठबनधनका हरेक उम्मेदवारलाई जिताउनुस् । भोट गर्नुस आफ्नो अधिकारका लागि स्वभिमानका लागि ।

अन्तर्राष्ट्रिय

वाम गठबन्धन र एमालेको हाइट ले भारतीय गुप्तचर जासुसी अखडा ‘रअ’...

कात्तिक  के नेपालको वाम तालमेल प्रकरणमा दक्षिण छिमेकी भारतले आफ्नो सूचना संयन्त्र र नेपालस्थित अधिकारीरूबाट केही भूलचुक, सूचना संकलन र विश्लेषणमा त्रुटि भएको निष्कर्ष...

सोमालियामा आतंकवादी आक्रमण हुँदा २७६ को मृत्यु, २५० भन्दा बढी गम्भीर...

एजेन्सी,  सोमालियाको राजधानी मोदादिशुमा भएको भयानक आतंकवादी आक्रमणमा मर्नेहरुको संख्या २७६ पुगेको छ । यहाँ एक होटलअगाडि ट्रक बम विष्फोट गराइएको थियो । शनिबार भएको यो आतंकवादी आक्रमणलाई सोमालियाका अधिकारीहरुले हालसम्मकै सबैभन्दा घाटक आतंकवादी हमला भनेका छन् । आक्रमणमा २५० भन्दा बढी गम्भीर रुपमा घाइते भएका छन् । राष्ट्रपति अब्दुल्लाही मोहम्मद फरमाजोले यो घटनालाई लिएर तीन दिनसम्म राष्ट्रिय शोकको घोषणा गरेका छन् । यो हमलालाई निकै दर्दनाक भनिएको छ । शनिबार सोमालियाली राजधानी मोगादिसुको एक अति ब्यस्त बजारलाई लक्षित गरी सो आतङ्ककारी हमला गरिएको थियो । एउटै आक्रमणमा त्यति धेरै नागरिकको ज्यान गएको छ । सोमालियाका सभामुख अबसिर अफसर मोहम्मदले मारिने व्यक्तिको सो संख्याको पुष्टीगर्दै सो आक्रमणपछिको अवस्थाको बारेमा सहयोग गर्न आग्रह पनि गरे । उगले भने, हामी सोमालियाको माथिल्लो संसदका सबैजना सदस्य ती मृतकहरु राखिएका अस्पतालमा पुगेर उनीहरुको अन्ति संस्कारमा सहभागी भएका छौँ । प्राप्त पछिल्लो विवरण अनुसार घटनामा अझै पनि ३०० जना भन्दा बढी घाइते भएका छन् । घाइतेहरुको अवस्था अत्यन्तै गम्भीर रहेको पनि समाचारमा जनाइएको छ । मृतकमध्ये अधिकांशको शरीर डढेर पहिचान गर्न नसकिने अवस्थामा रहेको बताउँदै प्रहरी अधिकारी इब्राहिम मोहम्मदले बताए । अहिलेसम्म २७६ जनाको मृत्यु भएको छ भने ३०० जनाभन्दा बढी घाइते भएको प्रहरीले जनाएको छ । एम्बुलेन्स सेवाका निर्देशक अव्दुलकदिर अव्दिरअहमान अदेमले सिन्ह्वा न्यूज एजेन्सीसँगको टेलिफोन कुराकानीमा विष्फोटका कारण शनिबार नै घटनास्थलमा ८५ जनाको मृत्यु भएको बताइएको थियो । तर घटना गम्भीर प्रकृतिको भएकोले मृतक वा घाइतेको सङ्ख्या अझै धेरै रहेको त्यस समयमा मृतक सङ्ख्या अझै केही बढ्नसक्ने उहाँले बताउनुभयो । विष्फोटको जिम्मेवारी आइतबारसम्म कुनै समूहले लिएको छैन । यो आक्रमणलाई सोमालियाको इतिहासमा नै सबैभन्दा खतरनाक हमलाको रुपमा लिइएको छ । सो हमलाबाट घाइते भएका नागरिकलाई रक्तदान गर्न ठूलो संख्याका सर्वसाधारण लाम लागेर अस्पतालकोअगाडि बसेका थिए । उनीहरुमा सो आक्रमणको त्रास फैलिएको थियो । यस हमलाको सर्वत्र निन्दा गरिएको छ । संयुक्त राज्य अमेरिकाले यस हमलाबाट भएको क्षतिप्रति दुःख व्यक्त गरेको छ । यसमा संलग्न आतंककारीलाई कानुनी दायरामा ल्याएर हदैसम्मको कारबाही गर्न उसले माग गरेको छ । त्यस्तै अफ्रिकन युनियनले पनि सो हमलाको कडा शब्दमा निन्दा गरेको छ । उक्त युनियनले सोमालियामा आतंकवाद उन्मूलनका लागि सघाउन विश्व समुदायसँग पनि आग्रह गरेको छ ।

म्याच फिक्सिङ अनुसन्धानका लागि नेपाल प्रहरी सम्मानित

एशियन फुटबल कन्फेडेरेसन (एएफसी) ले फुटबल म्याच फिक्सिङको अनुसन्धानमा पुर्‍याएको योगदानका लागि नेपाल प्रहरीको महानगरीय अपराध अनुसन्धान महाशाखालाई सम्मानित गरेको छ। शुक्रबार मलेसियाको क्वालालम्पुरमा आयोजित एक समारोहमा म्याच फिक्सिङ अनुसन्धानको नेतृत्व गरेका महानगरीय अपराध महाशाखाका तत्कालीन प्रमुख डिआईजी सर्वेन्द्र खनाल र डिएसपी सुदीपराज पाठकलाई एएफसीका महासचवि डाडो विन्डसोरजोनले सम्मानित गरेका हुन्। नेपाल प्रहरीको अनुसन्धानमा म्याचफिक्सिङमा संलग्न भएको पाइएपछि एएफसीले २०७२ असोजमा चार नेपाली खेलाडी र एक सहायक प्रशिक्षकलाई आजीवन प्रतिबन्ध लगाएको थियो। तत्कालीन नेपाली फुटबल टोलीका स्टार खेलाडीहरु सागर थापा, विकास क्षेत्री, सन्दीप राई, रितेश थापा तथा सहायक प्रशिक्षक अन्जन केसीलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको थियो। नेपाल प्रहरी, एएफसीले साझेदारी स्पोर्टट्रेडर तथा युनियन अफ युरोपियन फुटबल एशोसिएशन (युईएफए) ले एक वर्षसम्म म्याच फिक्सिङबारे अनुसन्धान गरेका थिए। म्याच फिक्सिङ प्रकरणको अनुसन्धानमा तत्कालीन अपराध अनुसन्धान महाशाखाका एसएसपी खनाल (हाल डिआईजी) तथा इन्स्पेक्टर पाठक (हाल डिएसपी)ले महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका थिए। औपचारिक कार्यक्रममा नेपाल प्रहरीलाई धन्यवाद दिँदै महासचिव विन्डसोरजोन भने, ‘नेपाल प्रहरीसँगको सहकार्य र प्राप्त नतिजाले एशियाली फुटबल जगतलाई अनुशासित राख्न महत्वपूर्ण काम भएको छ। हामी अधिकारी, प्रहरी र नेपाल सरकारबाट निरन्तर यस्तो सहयोगको अपेक्षा राख्दछौं।’

मुम्बई रेलवे स्टेशनमा भागाभाग हुँदा कम्तिमा २७ को मृत्यु

मुम्बइ १३ असोज मुम्बई रेल्वे स्टेसनमा शुक्रबार भएको भागदौडमा २७ जनाको मृत्यु भएको छ। भारी वर्षासँगै बढी भिड रहेको अल्फिन स्टोन स्टेसनमा बिहान १०:३० बजे सो घटना भएको हो। घटनामा २७ जनाभन्दा बढी घाईते भएका छन्। भारी वर्षासँगै पुलको एउटा हिस्सा भासिन लागेको हल्लाका कारण यात्रुहरुमा भागदौड मच्चिएको भारतीय सञ्चार माध्यमहरूले जनाएका छन्। घाईतेहरुलाई नजिकैको अस्पतालमा उपचारका लागी लगिएको रेलवे अधिकारीले जनाएका छन्। भारतीय रेलमन्त्रीले पियुस गोयलले उक्त दुर्घटनाप्रति दु:ख व्यक्त गरेका छन्। उनले घटनाको छानबिनको आदेश दिएका छन्।








स्वतन्त्र विचार

हरिनारायण रौनियारको राजनीतिक यात्रा : प्रजातान्त्रिक आन्दोलनदेखि मधेस अधिकारसम्म

वीरगंज, ४  मंसिर हरिनारायण रौनियार अहिले पर्सा क्षेत्र नम्बर ३ मा मधेसी गठबन्धनका तर्फबाट प्रतिनिधिसभा सदस्यका उम्मेदवार हुन् । उनी मधेस अधिकार आन्दोलनको अगुवा...

भोटको राजनीति, झूटको खेती – ओमप्रकाश खनाल

आउँदो मंसिर १० र २१ गते हुने प्रतिनिधिसभा र प्रदेशसभा निर्वाचनको मिति नजिकिएसँगै चुनावी सरगर्मी पनि बढ्दै गइराखेको छ । पहिलो संविधानसभाको असफलताले रोपेका आशङ्का आयामहरु यो महाअभियानको सफलतासँगै अवशान हुनेछ । अगुल्टोले हानेको कुकुर बिजुली चम्किँदा पनि तर्सिन्छ भनेजस्तै आमनेपाली जनतामात्र होइन, राज्य सञ्चालनको तालाचाबी लिएर बसेको राजनीतिक नेतृत्व नै संविधानसभाको दोस्रो प्रबन्धसमेत सार्थक हुनेमा पूर्ण विश्वस्त थिएन । संविधान बन्ला र ? भन्ने प्रश्नबीच अनेक असहमति र अवरोधलाई चिर्दै संविधान जारी भयो । यसका राजनीतिक आरोहअवरोह र सहमति÷असहमतिका अवयवहरू कम्ती रोचक थिएनन् । त्यही मनोविज्ञान स्थानीय तहको चुनावमा पनि देखियो । चुनाव पक्षधर र यसका विरोधीहरू आमनेसामनेको अवस्थामा असहजता स्वाभाविकै होला । प्रकारान्तरले स्थानीय चुनाव उत्साहजनकरुपमा सफल भयो । आसन्न चुनावका लागि उम्मेदवारहरू बाजागाजासहित नाराबाजी गर्दै मनोनयन दर्तामा सहभागी भइराख्दा प्रमुख निर्वाचन आयुक्त सार्वजनिक सञ्चारमाध्यममा चुनाव तोकिएकै मितिमा हुने अभिव्यक्ति दिइरहेका भेटिन्थे । आयुक्तको यस्तो अभिव्यक्ति समग्र राजनीतिक सरोकार र मनोविज्ञानमा व्याप्त आशङ्काको प्रतिबिम्व पनि हो । कुनै अनपेक्षित अनर्थ नभए अबको एक महीनाभित्रै दुवै चरणका प्रतिनिधिसभा र प्रादेशिक सभामा चुनावहरू सफल भइसक्ने छन् । राजनीतिक दलहरूको कतिपय स्वार्थ र आआफ्नै रुचीकेन्द्रित अडानका कारण अवरुद्ध राजनीतिले ढिलै भए पनि निकास पाएको छ । संविधान जारी हुँदाका बखत देखिएको असन्तुष्टि र त्यसले उत्पादन गरेका असहजता जेजस्तो भए पनि आसन्न चुनावमा सबै राजनीतिक शक्ति होमिनु भनेको अत्यन्तै सकारात्मक हो । राजनीतिक आस्था, आग्रह र उद्देश्य आआफ्नै होलान् । राजनीतिक राज्यसत्ता र शक्ति आर्जनको वैधानिक माध्यम भएकाले वर्चश्व स्थापनाको उपाय र रणनीति पनि आआफ्नै हुनु पनि अस्वाभाविक होइन । चुनावी परिदृष्यमा देखिएका विभिन्न आवरणका गठबन्धन र तालमेलदेखि एकतासम्मका प्रयत्नलाई यतिखेरै सत्ता आर्जनको उपायबाहेक अन्य मान्न सकिन्न । जेजसरी भए पनि अनेक विरोधाभास, आशङ्का र अवरोधकाबीच दोस्रो जनआन्दोलनको राजनीतिक उपलब्धि संस्थागत हुनु लोकतान्त्रिक गणतन्त्रका निम्ति सकारात्मकमात्र होइन, उत्साहको विषय हो । राजनीति परिवर्तन निरन्तर चलिरहने उपक्रम हो । राजनीतिक दर्शन र विचारका आधारमा राज्यसत्ताको परिचालन र विधि पनि फरक हुनु पनि स्वाभाविकै हो । तर, परिवर्तनका नाममा मुलुकलाई अन्त्यहीन अस्थिरता र अराजकतातिर होम्ने कि उपलब्धिलाई संस्थागत गर्दै आवश्यकीय परिमार्जन र परिवर्तन गर्दै जाने भन्नेमा त्यो मुलुकको भविष्य निर्धारण हुन्छ । राजीतिको मूलभुत मान्यता यही हो कि दर्शन, अवधारणा र आग्रह जे भए पनि अन्तिम अभीष्ट जनहित नै हुनु पर्दछ । तर, अहिलेको राजनीतिबाट नीति हराउँदै गएको भान हुन थालेको छ । राजनीति आफैंमा आर्थिक, सामाजिक, सांस्कृतिकलगायतका मानव सभ्यता र हितसित जोडिएका समग्र नीतिको माउ नीति मानिन्छ । तर, यसका सीमित नेतृत्वको असीमित स्वार्थ र दुराग्रहले यसलाई विकृत तुल्याइदिएको विषय अब नयाँ लाग्न छोडिसकेको छ । यस्ता विकृत मनोविज्ञानका उपजहरूलाई पन्छाएर कसरी राजनीतिक, आर्थिक र सामाजिक समृद्धिको बाटो सहज र फराकिलो बनाउने भन्ने नै अहिलेको मूल प्रश्न बन्नु पर्दछ । सक्षम नेता त्यो हो जसले जस्तै असहजतामा पनि प्राप्त उपलब्धिलाई दुरुस्त राखेर अपूर्ण उद्देश्यलाई निश्चित गर्न सक्छ । संविधान र यसका केही प्रावधानमा असन्तुष्टि राख्नेहरू पनि यो चुनावमा सहभागी भइसकेकाले अब वैधानिक पद्धतिबाटै यसको समाधान निस्किनेमा आशावादी हुन सकिन्छ । आशा गरौं, अब नेपालीको दैनिकीमा पुनः विगतका दुःख र कष्टको पुनरावृत्ति नहोओस् । मुलुकको राजनीति अहिले यस्तो निर्णायक मोडको नजिक पुगेको छ । यो पौने ३ करोड नेपालीको भाग्य र भविष्यसित जोडिएको छ । यो यस्तो अवसर हो, जहाँ जनता निर्णायक हुन्छन् । यो त्यस्तो राजनीतिक अनुष्ठान हो, जनताले आफ्नो अभिमत जाहेर गरेर आफ्नो सत्ता आफैं निर्माण गर्छन । यो त्यस्तो उत्सव हो, जहाँ राजनीतिक दल र तिनका नेताको लहड होइन, जनमत निर्णायक हुन्छ । यो त्यस्तो अवसर हो, जनताले सक्षम, इमानदार र जनताप्रति समर्पित शासकको चयन गर्छन् । केही फरक आवरणमा उदाएकाबाहेक राजनीतिक दलहरु तिनै हुन्, जो यसअघि सत्ता वा प्रतिपक्षमा थिए । कुन राजनीतिक दल वा नेतृत्वको राजनीतिक आचरण र अभीष्ट कस्तो रह्यो भन्नेमा जनता जानकार छन् । तसर्थ जनताले शान्ति, स्थिरता, सुशासन, समतामूलक विकास र त्यसका अवसरहरूको न्यायपूर्ण बितरणको दक्षता भएको नेतृत्वलाई शासनसत्तामा पु¥याउने अवसर यही हो । राजनीतिको आवरणमा वैयक्तिक दुनो सोझ्याउने र अस्थिरता र अभावमै राजनीतिक रोटी सेक्न खोज्ने लोभीपापीहरूलाई ठेगान लगाउने उपयुक्त मौका पनि यही हो । यतिखेरै राजनीतिक दलहरूले आआफ्ना चुनावी घोषणा र प्रतिबद्धतालाई सजाउन कुनै कमिकमोरी बाँकी राखेका छैनन् । झूटै सही, यो मतदातालाई आकर्षित गर्ने एउटा दस्ताबेज भएकाले राजनीतिक पार्टीहरूले राजनीतिक, आर्थिक र सामाजिक विकासका बाचा पर्याप्तै बाँधेका छन् । यस्ता घोषणाहरुमा चुनावलक्षित राजनीतिक विकास सपनाहरूको कत्ति पनि कमी पाइदैन । सत्तासीन नेपाली काङ्ग्रेसले आफूलाई लोकतन्त्रको पहरेदारको रुपमा उभ्याउँदै शान्ति, संविधान र विकासको एकल अभियन्ता मानेको छ । २६ खर्ब रुपैयाँबराबरको अर्थतन्त्रको आकारलाई ५० खर्ब रुपैयाँ पु¥याउने र प्रतिव्यक्ति आय १ लाख ५० हजार रुपैयाँभन्दा बढी पु¥याउने उसको योजना छ । ५ वर्षे विकास लक्ष्यमा प्रतिवर्ष ३ लाखदेखि ५ लाखसम्म नयाँ रोजगारी, वार्षिक १ खर्बदेखि ५ खर्ब रुपैयाँसम्मको प्रत्यक्ष वैदेशिक लगानी, उद्योग, व्यापार, पर्यटन, सडक, रेल र हवाई यातायातको प्रभावकारी पूर्वाधार, जलविद्युत्को उत्पादन र प्रसारण लाइन विस्तार, कृषिको आधुनिकीकरणलाई पारेको काङ्ग्रेसले गरिबीलाई ३ प्रतिशतमा झार्दै मुलुकलाई मध्यम आयस्तरमा पु¥याउने, ७ देखि १० प्रतिशतको आर्थिक अभिवृद्धि, वार्षिक ३२ लाख पर्यटक, ५ ओटा अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल निर्माण, उत्तर–दक्षिण जोड्ने ८ ओटा सडकलगायतका महत्वकाङ्क्षी योजनालाई १० वर्षे विकास सङ्कल्पका रुपमा अघि सारेको छ । नेकपा एमाले र नेकपा माओवादी केन्द्रको नेतृत्वको बाम गठबन्धनका एक दशकभित्रै ५ लाख रुपैयाँ प्रतिव्यक्ति आय, ५ वर्षभित्र मुलकलाई विकासशीलको सूचीमा उभ्याएर १० वर्षमा गरिबी शून्यमा झार्ने, १० वर्षमा २० हजार मेगावाट बिजुली उत्पादन, कृषि प्रविधिमा आमूल परिवर्तन गरी अबको ५ वर्षभित्रै मुलुकलाई खाद्यान्न निकासीमा सक्षम बनाउनेदेखि समुद्रमा नेपाली झण्डा फहराउँदै पानीजहाज सञ्चालन पनि कम महत्वकाङ्क्षाले भरिएका छैनन् । मधेसवादी दलहरूको गठबन्धन सङ्घीय समाजवादी फोरम नेपाल र राष्ट्रिय जनाता पार्टी नेपालले पहिचान र आत्मसम्मानसहितको शासनको पक्षमा वकालत गरेको छ । यो गठबन्धनले समतामूलक विकासलाई आफ्नो आर्थिक विकासको आधार मानेर घोषणालाई सजाएकै छ । राप्रपा नेपाल, राप्रपा लोकतान्त्रिक, राष्ट्रवादी, नयाँ शक्ति नेपाल, विवेकशिल साझा पार्टीलगायतका सबै दलहरूले आकर्षक योजना समेटेर प्रतिबद्धता सार्वजनिक गरिसकेका छन् । भलै तिनको उपादेता र सार्थकता कति सापेक्ष छ भन्ने बहसको अलग विषय बन्न सक्छ । जे जसरी भए पनि यतिखेर राजनीतिक दलहरूबीच आफूलाई जनमैत्री र विकासप्रैमी देखाउने होड चलिराखेको छ । राजनीतिक अधिकारदेखि उच्च आर्थिक विकासको शब्दजालका तानाबाना पनि यो बेला पर्याप्तै सुन्न पाइन्छ । चुनावको बेला बोलिने बोली र घोषणाको नाममा जारी गरिने झुटपत्रको कुनै वैधानिक आधार नभएको हाम्रो राजनीतिमा मात्रै अति महत्वाकाङ्क्षा र असम्भव सपनाका शब्दको खेती फस्टाइआएको छ । सडकको खाल्डोमा जमेको पानीमा डुबेर नागरिकको ज्यान जान्छ । सडकको खाल्डो पुर्न नसक्नेहरू चुनावका बेला स्मार्टसिटी, डिजिटल शौचालय र मोनो रेलको सपना बाँड्न सबैभन्दा अगाडि देखिन्छन् । जनताले यस्ता झूटको परख गर्ने उपयुक्त बेला पनि यही नै हो । यmपजबलब२िनmबष्।िअयm

पूर्वाधारबिनै कस्तो विकास ? ओमप्रकाश खनाल

केही दिनयता आयात–निर्यातमा अनेक अवरोधका सामाचारहरू सञ्चारमाध्यममा आइराखेका छन् । समुद्री मार्गदेखि कोलकाता बन्दरगाह हुँदै रेल र स्थलमार्गबाट भित्रिने मालवस्तु गन्तव्यसम्म पु¥याउँदा झेल्नुपर्ने हैरानीले कारोबार खर्च अस्वाभाविकरूपमा अभिवृद्धि हुने नै भयो । वैदेशिक व्यापारमा अनपेक्षित खर्चको भार कति छ भन्ने यकिन तथ्य भेट्टाउनु यतिखेरै सम्भव छैन । न सरकारले यसमा आवश्यकता जति चासो राखेको छ, न निजी क्षेत्रले नै यस्तो खर्चको लेखाजोखा तयार पार्न नै सकेको छ । वैदेशिक व्यापारको अग्रभागमा रहेका व्यवसायीहरू पारवहनमा जरिवानाको आकार वार्षिक अर्बौं रुपैयाँमा हुने बताउँछन् । समुद्री मार्ग, बन्दरगाह, रेल र स्थल मार्ग चारैतिर यस्तो खर्चको परिमाण बर्सेनि बढ्दै गएको अभ्यासहरूले देखाएका छन् । सामान्य अङ्कगणितीय आधारमा कुनै पनि आवश्यकताको औसत वार्षिक वृद्धिदर १५ प्रतिशत मानिन्छ । व्यापार अभिवृद्धिको आकार पनि करिब यो तथ्यको नजिक देखिन्छ । तर आपूर्तिमा आन्तरिक उत्पादनको भरथेग घट्दो आकारमा रहेका बेला यसले बढाउने भनेको आयात नै हो । कृषिप्रधान देशका हामी नेपालीको भान्सासमेत आयातित खाद्यान्नको भरमा चलेको छ । खाद्यान्नको आयातमा वार्षिक खर्बौं रुपैयाँ बाहिरिइराखेको छ । यो धरातलीय तथ्यबीच बर्सेनि वैदेशिक व्यापारको आकार बढ्दै जानु तर सहजीकरणका पूर्वाधारहरूको उचित प्रबन्ध नहुनुले पनि खर्चको भारी बढ्ने नै भयो । सतहमा यस्तो खर्चको प्रारम्भिक प्रभावित पक्ष व्यवसायी देखिए पनि अन्तिम भार उठाउने वर्ग आम उपभोक्ता नै हुन् । राज्य जनताको दिनचर्यासित जोडिएको सरोकारमा आवश्यकताजति गम्भीर नदेखिनु चाहिं उदेकलाग्दो विषय बनेको छ । केही वर्षयता आयात–निर्यातका समस्याका अवयवहरू तीव्ररूपमा बाहिर आउन थालेका छन् । आयात–निर्यातका मुख्य केन्द्रहरूमैं वैदेशिक कारोबारका नमूना अवरोध देखा परेका छन् । कारोबार परिमाणका आधारमा सबैभन्दा ठूलो मानिएको वीरगंज नाकाबाट हुने समस्याका दृष्टान्त प्रकट हुँदै आएका छन् । पारवहनका चरम असहजता यतिखेर यो नाकाको मुख्य समस्या बनेर उभिएको छ । सडक तथा रेल मार्गबाट हुने ढुवानीमा देखिएका अस्तव्यस्त अवस्थाले वैदेशिक व्यापार र यो क्षेत्रका अधिकांश औद्योगिक प्रतिष्ठान मारमा परेका छन् । वीरगंज तेस्रो मुलुकसँगको व्यापारमा अधिक चल्तीको कोलकाता बन्दरगाहबाट रेलवे सम्पर्कसँग जोडिएको र नजिकको नाका भएकोले वैदेशिक व्यापारको बढी परिमाण वीरगंजमैं समेटिएको छ । मुलुकको मध्यभागमा रहनुका कारण पनि यहाँबाट आयातित मालसामान र औद्योगिक उत्पादनको ढुवानी तुलनात्मक सहज र सुपथ हुन्छ । परिणाम, यही क्षेत्रमा ७० प्रतिशत औद्योगिक लगानी केन्द्रित भएको अनुमानित आँकडा छ । तर पछिल्लो समयमा यही क्षेत्रको पारवहन तुलनात्मक बढी चेपुवामा परेको छ । बढ्दो व्यापारको तुलनामा अत्यावश्यकीय पूर्वाधार विस्तार हुन सकेका छैनन् । प्रस्तावित र निर्माणाधीन पूर्वाधारको सञ्चालनमा देखिएको विलम्बले निकास नपाउँदा त्यस्ता संरचनाको उपयोग र उपादेयतामाथि प्रश्न उठाउन थालिएको छ । भारत सकारको सहयोगमा मुलुककै मुख्य नाकाहरूमा निर्माण योजनामा राखिएकामध्ये सबैभन्दा ठूलो एकीकृत जाँच चौकी (आईसीपी) वीरगंजमा बनाइए पनि यसको सञ्चालनमा अनपेक्षित ढिलासुस्तीका कारण यो संरचनाको सार्थकतामैं स्वाभाविक आशङ्का उत्पन्न भइराखेको छ । वीरगंज, विराटनगर, भैरहवा र नेपालगंज ४ स्थानमा निर्माण योजना राखिएकोमा लगानी र लक्षित उपादेयताका आधारमा सबैभन्दा ठूलो योजना वीरगंजको आईसीपीलाई मानिएको थियो । यो आईसीपी सञ्चालनमा आए मात्रै पनि पारवहनका अवरोध निकासमा सघाउ पुग्नेमा आशावादी बनेका सरोकारका पक्षहरू विलम्बका कारण अन्योलमा परेका छन् । १८ महिनाभित्रै निर्माण सकेर सञ्चालनमा ल्याउने लक्ष्यसहित सन् २०१० मा निर्माण शुरू गरिएको यो बहुअपेक्षित संरचना ७ वर्ष बितिसक्दा पनि सञ्चालनमा आउन सकेको छैन । करिब डेढ वर्षअघि नै भारततर्पmको पूर्वाधार तयार भएर साङ्केतिकरूपमा सञ्चालन भइसके पनि नेपालतर्पmको संरचनाको निर्माण नै पूरा नहुनुले सन्देह बढाउनु अस्वाभाविक होइन । मुख्य पूर्वाधार नै पूरा नभएको अवस्थामा अहिले पूरक पूर्वाधारको सामान्य कमजोरीलाई कारण देखाएर जिम्मेवारी पन्छाउने प्रयत्न भइराखेको छ । आईसीपी सञ्चालनमा भइराखेको विलम्ब र यसका अवरोधहरूका बारेमा न भारतीय पक्ष बोल्न चाहन्छ, न नेपाल सरकारका निकायबाटै चित्तबुभ्mदो जवाफ पाइन्छ । सञ्चालनको भाखा सार्ने उपक्रमबाहेक भरलाग्दो कुनै उपलब्धि प्रकट भएको छैन । आयात–निर्यात कारोबारमा बहुअपेक्षित यो पूर्वाधार जति चाँडो सञ्चालनमा आउन सक्यो, पारवहनका नमूना बेथिति समाधान हुनेमा आशावादी उद्यमी व्यवसायीहरूमा आईसीपीप्रतिको उत्साह बिस्तारै ओझेलमा पर्न थालेको छ । यो सकारात्मक होइन । स्थल र रेल मार्ग दुवैतिर चाप बढेपछि भारतले विभिन्न बहानामा जरिवानाको भारी थोपर्ने काम तीव्र तुल्याएको छ । कोलकाता बन्दरगाहमा कन्टेनर र रेलवेमा ¥याकको जाम नयाँ लाग्न छोडिसकेको छ । रेलवेले पटकपटक जरिवानाको दर बढाएको सामाचार सञ्चारमाध्यममा आइराखेकै छन् । व्यवसायी जरिवाना कसरी नतिर्ने भन्दा पनि कसरी कम तिर्ने भन्ने मानसिकताबाट परिचालित हुनु भनेको उपभोक्तामाथिको व्ययभार नै हो । आज कुनै पनि पारवहन जरिवाना नतिरी पूरा भएको छैन । परिमाण मात्र फरक हो, सबै कारोबारमा जरिवानाको भारी परेकै हुन्छ । यसै पनि भूपरिवेष्ठित देशको कारोबार खर्च बढी हुनेमा जरिवानाको आकारले यसको परिमाण अझ आकाशिएको छ । तर निकासमा सरोकारका निकाय र दायित्व प्राप्त अधिकारीहरू गम्भीर देखिएको तथ्य पनि फेला पार्न सकिएको छैन । मानौं, यो उनीहरूका निम्ति एउटा बोझिलो दायित्वबाहेक अन्य होइन । बर्सेनि उद्योग व्यापारको आकार बढे पनि त्यसको सहज सञ्चालन र परिचालनका लागि अपरिहार्य भौतिक र प्रशासनिक पूर्वाधार चुस्त हुन नसक्दा अहिलेको समस्या देखिएकोमा किन्तुपरन्तु आवश्यक परेन । बढ्दो व्यापारको तुलनामा ढुवानी र सरोकारका पूर्वाधारको स्तरोन्नति हुन सकेको छैन । आयात–निर्यात र उद्योगधन्धा समस्याग्रस्त बनेको उद्योगी–व्यवसायीको गुनासो नयाँ पनि होइन । करिब १३ वर्षदेखि सञ्चालित वीरगंजकै सुक्खा बन्दरगाहको अधिकतम उपयोगका उपायहरूमा समेत सरकारको उचित चासो देखिएको छैन । नेपालको तेस्रो मुलुकसँगको व्यापार वार्षिक करिब २५ हजार कन्टेनरमा सीमित हुँदा शुरू भएको यो बन्दरगाहको भौतिक तथा प्राविधिक पूर्वाधारको स्तरोन्नति खासै सन्तोषजक छैन । बरु प्रविधि अद्यावधिक र मर्मत नहुँदा भएकै पूर्वाधार दिनैन्दिन जीर्ण बन्दैछन् । अहिले तेस्रो मुलुकबाट आउने कार्गो वार्षिक ७५ हजार कन्टेनर पुगिसकेको छ । त्यही अनुपातमा स्थल र रेल मार्गबाट आउने भारतीय मालवस्तुको परिमाण पनि बढेको छ । ६५ प्रतिशत वैदेशिक व्यापार भारतसितै छ । यो परिमाणको तुलनामा व्यवस्थापकीय संरचनाको सुधार र विस्तार हुनै सकेको छैन । वीरगंज बन्दरगाहमा कन्टेनर, ओपेन कार्गोमा फलाम र बोराबन्द कार्गो आउँछन् । सिमेन्ट, कोइला, क्लिङ्कर, जिप्सम, स्ल्यागलगायतका औद्योगिक कच्चा पदार्थमा आयातकर्ता रक्सौलकै भर पर्नुपर्ने बाध्यता छ । यस्ता कार्गोको व्यवस्थापन बन्दरगाहमा हुने हो भने रक्सौलमा भोग्नुपर्ने सकस समाधानमा सघाउ पुग्ने थियो । रक्सौल र कोलकातामा नेपालको २०/२० बिघा जग्गा अलपत्र छ । कति त अतिक्रमित भइसकेको छ । त्यो जग्गालाई गोदामका रूपमा उपयोग गर्न निजी क्षेत्रले ध्यानाकर्षण गराउँदै आए पनि यसमा सरकारी उदासीनता बुझिनसक्नु छ । तेस्रो मुलुकबाट हुने व्यापारमा भारतको कोलकाता बन्दरगाहबाटै समस्याको सुरुआत हुन्छ । कोलकातामा सिपिङ कम्पनी र एजेन्टहरूको मनोमानी र बन्दरगाह व्यवस्थापनको व्यवस्थापकीय अराजकताका आयामहरू अब नौला विषय लाग्न छोडिसकेका छन् । व्यवसायी यस्तो अराजकतामा अभ्यस्त हुनु असल सङ्केत होइन । तेस्रो मुलुकसँगको व्यापारमा कोलकाताको विकल्पका रूपमा भारतकै विशाखापटनम् बन्दरगाह उपयोगको सहमतिले ६ वर्षपछि औपचारिकता पाए पनि अपवादबाहेक उपादेयतामा आयातकर्ता अभैm आश्वस्त हुन सकेका छैनन् । अनौपचारिक गफबाहेक पायक पर्ने अन्य विकल्पको खोजी र उपयोग अहिलेसम्म राज्यको प्राथमिकतामा परेको प्रमाण फेला पार्न सकिएको छैन । पारवहनजस्तो उद्योग व्यापारमा अत्यावश्यकीय पूर्वाधारको यो बेथितिबीच प्रभावकारी प्रबन्धनबिनै सरकार तीव्र आर्थिक विकासको लक्ष्यमा पुग्न लगानीको आह्वान गरिराखेको छ । योभन्दा हास्यास्पद अन्य के हुन सक्ला ?

समाज

चुनावी चन्दाले आतंकित वीरगञ्जका व्यवसायी भन्छन्– जमानत जफतवाला चन्दा उठाउन अगाडि...

वीरगञ्ज, ५ मंसिर वीरगञ्जका उद्योगी व्यापारीहरु यतिबेला राजनीतिक दलहरुको चुनावी चन्दाबाट पीडित भएका छन् । प्रतिनिधिसभा र प्रदेशसभाको चुनावको मिति नजिक आएसँगै दलका उम्मेदवारहरुले...

मेयर वीरगंज’लाई सात सुझाव-ओमप्रकाश खनाल

व्यक्ति विजयकुमार सरावगी सार्वजनिक सञ्चारमा विचारविमर्शको विषय बन्न सक्छन् कि सक्दैनन्, यो आपैंmमा बहसको एउटा अलग विषय बन्न सक्छ । जति बेलासम्म उनी एउटा व्यवसायी र कुनै दलमा नवप्रवेशी नेता हुँदै वीरगंजको मेयरको आकाङ्क्षीबाहेक अन्य थिएनन्, त्यतिखेरसम्म सम्भवतः उनका बोली र व्यवहार सार्वजनिक चासोमा रहेर पनि सञ्चार माध्यममा यसरी बहसको सन्दर्भ बन्दैनथे । अहिले विजयकुमार सरावगी व्यक्ति मात्र नभएर एउटा संस्था बन्न पुगेका छन् । ‘मेयर वीरगंज’को दायित्वसँगै उनी वीरगंज शहरको आशा र अपेक्षाको केन्द्रमा स्थापित भएकाले उनको दैनिकी र अभिव्यक्तिहरू सार्वजनिक सरोकारभन्दा बाहिर रहन सम्भव छैन । १. सुरुआती सङ्केत वैचारिक मतभिन्नता आप्mना ठाउँमा होलान् । तर मेयर वीरगंजले चुनावी अभियानमा खाएको ‘कसम’ चुनावी कर्मकाण्ड मात्र होइन भने वीरगंजको सार्थक विकासमा कसैले मतभिन्नता राख्नुपर्ने कारण छैन । ताŒिवक विकासको तात्पर्य भन्नाले आमजनताको दिनचर्याले अनुभूत गर्न सक्ने विकास र परिवर्तनबाट मात्रै विकासको सार्थकता साबित हुन सक्छ भन्ने हो । भनिन्छ, बिहानीले दिनको सङ्केत गर्छ । वीरगंज महानगरले प्रमुखसहितका जनप्रतिनिधि पाएको २ महिना पुग्न केही दिन मात्रै बाँकी रहँदा परिवर्तनका आंशिक अनुभूतिसमेत नपाउनु असहज विषय बनेको छ । एकाध आक्रामक अभिव्यक्ति र योजनाका मौखिक तानाबाना मात्र यसको परिपूर्तिका निम्ति पर्याप्त नहुन सक्छन् । कसमको धरातलीय रूपान्तरणको समीक्षा अहिल्यै हतार हुन सक्छ । पदभार ग्रहणको सय दिनपछि यसको लेखाजोखा गरौंला । तर चुनावी कसमले समेटेका मुद्धाहरूको परिपूरणका निम्ति सुझावको अभिप्राय भने यतिखेर असान्दर्भिक हुन सक्दैन । २. कमिसनको जालो पदभार ग्रहण गरिराख्दा मेयर वीरगंजको घोषणा आयो, महानगरबाट तलब र गाडीको सुविधा नलिने । सार्वजनिक सञ्चार माध्यम र सामाजिक सञ्जालमा यो घोषणाले स्वाभाविक प्रतिक्रिया र तरङ्ग ल्याउने नै भयो । कतिले अति वाहवाही गरे, कतिले यसलाई ‘स्टन्टबाजी’ पनि भन्न भ्याए । यथार्थमा यी दुवै पक्ष ठीक थिएनन् । अति आग्रह र दुराग्रह हाम्रो मनोविज्ञानको विशेषता जो बनिसकेको छ । त्यो पनि राजनीतिक स्वार्थग्रसित चिन्तनका उपजहरूबाट योभन्दा बढी अपेक्षा गर्न सकिन्न । तर मेयरको त्यो घोषणाले मलाई खासै उत्साहित तुल्याउन सकेको थिएन । मलाई लागेको थियो, नगरकोषबाट तलब र गाडी सुविधा नलिने मेयरले अब विकास निर्माणका काममा ‘ओपेन सेक्रेट’जस्तै बनेको कमिसनको जालो च्यात्ने घोषणा गर्ने छन् । तर यो घोषणा आजसम्म सुन्न पाइएको छैन । ३. विकासको गुणस्तर विकास निर्माणका प्रत्येक योजनादेखि महानगरका टेबलैपिच्छे अतिरिक्त आयको बिगबिगी भुक्तभोगीहरूका निम्ति नयाँ कुरा होइन । यसबाट विकास र सुशासनको गुणस्तर कस्तो होला ? अनुमान असहज छैन । विकासको कमजोर गुणस्तरको नमूना खोज्न धेरै टाढा पुग्नुपर्दैन । मेयर वीरगंजले आप्mनो निवासबाट कार्यालयसम्म आउँदा र फर्किंदा प्रयोग गर्ने पावरहाउसदेखि घण्टाघरसम्मको सडकको हबिगत हेरे मात्र पुग्छ । यो विकासको दयनीय गुणस्तरको नमूना मात्रै हो । प्रत्येक सडक र गल्लीमा यो अराजकता सजिलै देख्न पाइन्छ । अहिले शहरमा करिब अन्तिम चरणमा रहेको ढल, नाला तथा सडक सुधारका काममा पनि नमूना बेथितिहरू सतहमा प्रकट हुन थालेका छन् । बेलैमा सतर्कता अपनाइएन भने यो विडम्बनाको पुनरावृत्ति मात्रै हुनेछ । यो कसमले मुख्य मुद्दामा राखेको ‘सुशासन तथा जनमुखी प्रशासन’को अभीष्टमा मुख्य अवरोध हुनेछ । ४. खबरदारीका लागि साझेदारी विकासका योजनाहरूमा कमिसनको ओज आपैंmमा प्रमाणित हुने तथ्य होइन । तर यसको प्रक्रिया र पद्धतिमा यस्ता अनेक छिद्रहरू छन्, जसले कमिसनलाई बलियो तुल्याएर विकासलाई कमजोर पारिराखेको छ । निवारणका लागि धेरै गर्नुपर्दैन । विकास निर्माणका प्रत्येक सरोकारमा स्थानीयको सक्रिय साझेदारी समाधानको सहज उपाय हुन सक्छ । यस सन्दर्भमा छिमेकी नगरहरूले अपनाएका यस्ता उपायको अनुसरण गर्न नसकिने होइन । अहिले महानगरका औसत बासिन्दामा विकासका प्रत्येक आयामको जिम्मेवारी महानगरको दायित्व सम्झिने परिपाटी छ । यसले विकासका बेथितिमा अनौपचारिक गुनासो गर्नेबाहेक खबरदारी शून्यबराबर छ । यस्तो साझेदारीले विकासको परिणामसँगै परिमाण अभिवृद्धिलाई पनि सघाउनेछ । आप्mनो प्रत्यक्ष साझेदारीका कारण नगरका बासिन्दा आपैंm गुणस्तरीय विकासप्रति सचेत बन्नेछन् । विकास निर्माणदेखि महानगरीय प्रशासनका बारेमा अद्यावधिक सार्वजनिक सुनुवाइजस्ता अन्तत्र्रिmयात्मक कार्यक्रमहरू जनअपेक्षाको जानकारी र समाधानका उपयुक्त औजार हुन सक्छन् । ५. अपेक्षाको सम्बोधन महानगरको नवनेतृत्वबाट जनअपेक्षाहरूको कमी छैन । सीमित स्रोतसाधन लक्षित विकास र प्रतिबद्धता पूर्तिको मुख्य अवरोध हुनेछ । महानगरको आन्तरिक आम्दानी २० करोड रुपैयाँको हाराहारीमा खुम्चिएको छ । विकास र सेवा प्रवाहको दायरा भने निरन्तर विस्तार भइराखेको छ । महानगर भएर पनि दुई तिहाइ क्षेत्र अहिले पनि ग्रामीण परिवेशबाट बाहिर आउन सकेको छैन । अर्कोतिर शहरी क्षेत्रलाई नै महानगरस्तरीय बनाउने दायित्व बेग्लै छ । सडक, बिजुली, पानी, शिक्षा, स्वास्थ्यजस्ता यस्ता अनेक आवश्यकताको सहज पूर्ति हुन सकेको छैन । जसलाई चुनावी प्रतिबद्धता बनाएर नेतृत्व महानगरको सत्तामा उक्लिएको छ । यस्ता अनिवार्य आवश्यकता र अपेक्षाको पूर्तिको स्रोत अनुदान र आन्तरिक आय अभिवृद्धि नै हो । मौजुदा स्रोतसाधन आकाङ्क्षा र आवश्यकताको अगाडि न्यून भएकाले आन्तरिक आयको दायरा विस्तारको सहज विकल्प अन्य नहुन सक्छ । करको दायरा विस्तारलाई यसको उपाय बनाइराख्दा जनतालाई आपूmले तिरेको करको सदुयोगको अनुभूति हुनुपर्छ । ६. शाब्दिक सतर्कता र संयम मेयर वीरगंजले महानगरपालिकाले आपूmलाई उपलब्ध गराउने सेवा सुविधा जोगाएर मेयर कल्याणकारी कोष निर्माण गर्ने र त्यस्तो रकम कल्याणकारी प्रयोजनमा खर्च गरिने घोषणा गरेका छन् । यस सन्दर्भमा उनले आप्mनो फेसबूक पेजमा लेखेका छन्– मेयर कल्याणकारी कोषमा जम्मा भएको रकमलाई उमेर नपुग्दै विधवा भएका महिलाहरूको पुनस्र्थापन, गरीब र अक्षमहरूमा प्रयोग गरिनेछ । यहाँनिर मेयरको अभिप्रायमा खोट नभएर पनि अभिव्यक्तिमा शब्द छनोट परिपक्व नहुँदा विरोधाभास देखिएको छ । उमेर नपुग्दै विधवा भएका महिला भन्नुले कति उमेर पुगेपछि महिला विधवा हुनुलाई स्वाभाविक मान्नुपर्ने हो वा विधवा हुन योग्य उमेर कति हो भन्ने प्रश्न मेयरसमक्ष तेर्सिदैन भन्न सकिन्न । औसतमा यस्ता शब्दलाई त्यति गम्भीररूपमा ग्रहण नगरिए पनि वीरगंजको मेयरजस्तो सार्वजनिक महŒवको पदमा आसीन व्यक्तिले शब्द छनोटमा सतर्कता नअपनाउँदा अनपेक्षित आलोचना र अप्ठेरोको सामना गर्नुपर्ने हुन सक्छ । सतर्क र सक्षम सहयोगी समूहको चयन र परिचालनले यस्ता विरोधाभास र सम्भावित आलोचनाबाट जोगाउन सक्छ । स्थानीय सरकारको कार्यकारीको भूमिका बोलीमा कम व्यवहारमा बढी देखिनु शोभनीय हुन्छ । हठात् गालीगलौज, टीकाटिप्पणी र कटाक्षले पदीय मर्यादाकै अपमान हुने हो । सतहका बेथितिको उपचार उत्तेजित बनेर होइन, संयम र शालीनताबाटै सम्भव छ । ७. पारदर्शिता कि परिपूरण ? ‘मेयर वीरगंज’को शब्द चयन पनि कम्ती रोचक छैन । केही दिनअघि मात्रै हो, उनले आपूm चढ्ने स्कोर्पियो गाडीको अगाडि मेयर वीरगंज लेखाएपछि सार्वजनिक माध्यममा निकै टीकाटिप्पणी भयो । सार्वजनिक चासोको पदमा आसीन व्यक्तिका क्रियामा प्रतिक्रिया अस्वाभाविक पनि होइनन् । सवारी साधनमा के लेखियो वा लेखिएन भन्ने कुराले खास अर्थ राख्दैन । तर आलेखको सहज शीर्षक भने बन्न सक्यो । चुनावका दौरान स्कोर्पियो र पैसाको चलखेलको चर्चामा पनि कमी थिएन । विपक्षीहरूका निम्ति त्यो अहिलेसम्म पनि अद्यावधिक आवरणमा चुनावी खुराक बनिराखेकै छ । पैसाकै प्रभाव र बलबुतामा मात्रै चुनाव जितिन्छ भनेर मान्न किन पनि सकिन्न भने आर्थिक सामथ्र्यमा कम्तीमा उनीबराबरकै अन्य प्रतिस्पर्धी पराजित भएकै हुन् । तर राजनीति त्यसमा पनि चुनावी प्रतिस्पर्धा महँगो हुँदै गएको भने जति लुकाए पनि सत्य हो । यसर्थ यसलाई राजनीतिक र आर्थिक व्यवस्थापनको कुशल दक्षताको परिणाम मान्न असजिलो पर्दैन । चुनावी राजनीतिमा हावी आर्थिक चलखेलले जितेर जाने प्रतिनिधिको प्राथमिकता के हुन्छ ? जनताको सेवा र विकास कि चुनावी खर्चको परिपूरण ? मेयर वीरगंजका अघिल्तिर पनि यो प्रश्न तेर्सिनु असान्दर्भिक हुँदैन । यो नगरका बासिन्दाका निम्ति साझा निगरानी र खबरदारीको विषय पनि बन्नुपर्दछ । यस्ता सवालका बीचमा मेयर वीरगंजले आपूmलाई विकास र जनसरोकारको कित्तामा उभ्याउन महानगरको सापेक्ष विकास र यसका प्रक्रिया/पद्धतिलाई पारदर्शी बनाउनुपर्छ । मेयर वीरगंजका लागि यो चुनौती मात्र होइन, आपूmलाई सफल कित्तामा उभ्याउने अवसर पनि हो ।

लायन्स क्लब अफ वीरगंज सेन्ट्रल सिटीद्वारा अन्तराष्ट्रिय शान्ति चित्रकला प्रतियोगिता सम्पन्न

वीरगंज २३ कार्तिक लायन्स क्लब अफ वीरगंज सेन्ट्रल सिटीको अयोजनामा आज वीरगंजमा लायन्स अन्तराष्ट्रिय शान्ति चित्रकला प्रतियोगिता सम्पन्न भएको छ । भविष्यको लागी शान्ति भन्ने मुल नाराका साथ दिल्ली पब्लिक स्कुल वीरगंजमा आयोजित प्रतियोगितामा स्कुलका २० जना विद्यार्थीहरुको सहभागिता रहेको थियो । प्रतियोगितामा बंशीका जलान प्रथम, सुहानी श्रीवास्तव दोश्रो, तेहरीम ताबिज तेश्रो र रुद्रानी आनन्द चौथो भएका थिए । लायन्स क्लब अफ वीरगंज सेन्ट्रल सिटीकी अध्यक्ष लायन विजया ओझैयाको सभापतित्वमा सम्पन्न प्रतियोगितामा प्रमुख अतिथि जीवन ज्योति उच्च माविका प्रिन्सिपल शिवजी गुप्ता, विशिष्ट अतिथि दिल्ली पब्लिक स्कुलका प्रिन्सीपल डा। जि।एस। चौधरी, लायन्स क्लबकी एम्बेसेडर अफ गभर्नर लायन मिनाक्षी गुप्ता, जोन चेयर पर्सन लायन रेखा वैद्य, नेपाल प्रेस युनियनका केन्द्रिय सदस्य विजय कुशवाहा, विद्यालयका भाईस प्रिन्सिपल रन्जिव आनन्द, प्रतियोगिताका निर्णायक धनन्जय मिश्र, समाजसेवी एवं वातावरणविद जसपाल सिंह, क्लबकी सदस्यहरु अर्चना वर्णवाल, सोनल चौधरी, अनामिका पुजारी, कुमकुम टिबडेवाल, सपना मित्तल चौधरी लगायतको सहभागिता रहेको थियो । कार्यक्रमको सहजीकरण क्लबकी सचिव लायन मौसम भंगरले गर्नुभएको थियो भने स्वागत मन्तब्य क्लबकी सदस्य लायन आश्मा सिंह यादवले व्यक्त गर्नु भएको थियो । प्रतियोगितामा विजयी भएका विद्यार्थीहरुलाई निर्णायक र अतिथिहरुद्वारा पुरस्कार समेत वितरण गरिएको थियो ।

मनोरंजन

सुष्मा कार्कीले सलमान खान भेटेपछि यस्तो लेखिन्

काठमाडौं – अभिनेत्री सुष्मा कार्की यतिखेर सांगीतिक कार्यक्रमको सिलसिलामा लण्डनमा छिन्। लण्डन घुमघामको क्रममा मंगलबार एक स्टोरमा बलिउड अभिनेता सलमान खानसँग जम्काभेटको फोटो आधिकारिक...

काठमाडौं – पछिल्लो समयमा युवापुस्ता केन्द्रीत फिल्म बनेसँगै फिल्म निर्माणमा नायिकाहरूको अग्रसरता पनि उत्तिकै बढेको छ । रेखा थापा, झरना थापा, स्वेता खड्का, ऋचा शर्मालगायतका अभिनेत्रीहरूले फिल्म बनाइरहँदा यो सूचीमा अब अभिनेत्री नीता ढुंगाना पनि जोडिएकी छन् । नीताले गत बिहीबार आफ्नो जन्मदिनसँगै फिल्म निर्माण कम्पनी नीता फिल्मस् प्रोडक्सनको औपचारिक आरम्भ गरेकी छिन् । उनले फिल्म निर्माणका लागि आन्तरिक गृहकार्य चलिरहेको जानकारी गराइन् । ‘६ महिना भित्रमा फिल्म बनाउने तयारी गरिरहेको छु । त्यसका लागि अहिले स्क्रिप्टको काम भइरहेको छ । स्क्रिप्ट अनुसार नै कलाकार, प्राविधिकदेखि निर्देशकसम्म कोको हुने भन्ने निश्चित हुन्छ,’ फिल्मको नाम जुराउन बाँकी रहेको बताउँदै नीताले भनिन्, ‘म नायिका भएर आफ्नो फिल्ममा खेल्छु भन्ने धेरैलाई लाग्ला । तर, त्यस्तो हुन्न । किनभने मुख्य कुरा स्क्रिप्ट हो । स्क्रिप्टले माग्यो भने अभिनय गर्छु । नत्र अन्यलाई मौका दिनेछु ।’ प्रदर्शनको तयारीमा रहेको फिल्म ‘पञ्चायत’ पछि नीता अभिनित कुनै पनि फिल्म आउनेवाला छैन । यसलाई धेरैले नीताले काम पाउन छाडेको भनी टिप्पणी गर्ने गरेका छन् । तर, नीताले व्यस्तताका कारण आएका अफर स्वीकार नगरेको बताइन् । ‘कम्पनी दर्ता गर्ने र आफैँ फिल्म बनाउने दौडधुपले अन्य फिल्ममा समय दिन नसकेकी हुँ । यो अवधिमा धेरै स्क्रिप्ट आएका थिए । तर, कुनैबाट पनि सन्तुष्ट हुन सकिन,’ उनले खुलाइन्, ‘बरू आफैं कम्पनी दर्ता गरेर किन राम्रो स्क्रिप्टमा फिल्म नबनाउने भनेर काम सुरु गरेकी हुँ ।’ तिहारपछि फिल्म ‘रियल रिंगेट’को काममा व्यस्त हुने नीताले कम्पनीबाट म्युजिक भिडियोसमेत बनाउने योजना बनाएकी छन् । आफैंले निर्देशन गर्ने भिडियोको काम पनि सुरु हुने उनले बताइन् । जन्मदिनमा नीताले चलचित्र पत्रकार संघको कल्याणकारी कोषलाई २० हजार रुपैंयाँ सहयोग पनि गरेकी थिइन् । बाल कलाकार हुँदै निर्देशक दीपक रायमाझीको फिल्म ‘चाँडै आऊ’बाट अभिनेत्रीको रूपमा डेब्यु गरेकी नीताले झन्डै दुई दर्जन फिल्ममा अभिनय गरिसकेकी छन् । उनले ‘किसान’, ‘मसान’, ‘नोटबुक’, ‘लेकसाइड’, ‘भुल भुलैया’, ‘धुन’, ‘हाम्रो माया जुनी जुनीलाई’, ‘लेकसाइड’, ‘निर्भय’ र ‘छ एकान छ’ जस्ता फिल्ममा अभिनय गरेकी छिन्।

दीपिकाका लागि रमेश र प्रशान्तको टक्कर

काठमाडौं- केही महिना अघि राजधानीमा भएको एक कार्यक्रममा अभिनेता रमेश उप्रेतीले आत्मआलोचना गर्दै आफू कलाकार हुँदा निर्मातालाई हरेक कुरामा दिएको दुःख सम्झेर ती निर्मातासँग सार्वजनिक रुपमा माफी मागेका थिए । यिनै अभिनेता बिहीबार ‘ऐश्वर्य’को ट्रेलर सार्वजनिक कार्यक्रममा भने आत्मविश्वासी देखिए । ‘म एउटा सफल कलाकार हो भनेर प्रमाणित गरिसकेको छु । तर, अब निर्माता पनि भएको छु । त्यसकारण आफूलाई प्रमाणित गर्ने बेला आएको छ,’उनले भने,‘ एउटा राम्रो कलाकार र मेकरका रुपमा आफूलाई प्रमाणित गर्ने बेला आएको छ ।’ उनले पछिल्लो समयमा हिन्दी फिल्मलाई विस्थापित गरेर नेपाली फिल्म हेर्ने दर्शकहरुको संख्या बढ्दै गइरहेकोमा खुशी व्यक्त गर्दै त्यसमा मिडियाको भूमिका महत्वपूर्ण रहेको बताए । फिल्मबाट अभिनयमा डेब्यु गरेकी नवनायिका दीपिका प्रसाईले फिल्मको गीतले जस्तै ट्रेलरले पनि चर्चा पाउने दाबी गरिन् । ‘ट्रेलरले नै मेरो भूमिकाको बारेमा बताउँछ । मैंले निर्वाह गरेको चरित्र मेरो पृष्ठभूमिसँग जोडिएको थियो । त्यसैले त चरित्रलाई न्याय गर्ने कोसिस गरेकी छु ,’उनले भनिन्,‘यही फिल्ममार्फत् अभिनयमा आएकाले पनि मेरा लागि ‘ऐश्वर्य’ विशेष छ ।’ फिल्मका लेखक तथा निर्देशक दिवाकर भट्टराईले निकै मेहनतपूर्वक फिल्मको कथा र फिल्म बनाइएको बताए । ‘मैले अहिलेसम्म गरेका फिल्मभन्दा केही फरक कुरा फिल्ममा दर्शकले पाउनेछन् ’ उनले भने । फिल्ममा खलपात्रको भूमिकामा देखिएका प्रशान्त ताम्राकारले आफूले हालसम्म अभिनय गरेका फिल्ममा भन्दा ‘ऐश्वर्य’मा देखिने भूमिका फरक रहेको बताए । ‘मेरा अघिल्ला फिल्म इन्ट्रोडक्सन थिए । यसमा प्रशान्तलाई पूर्णरुपमा देख्नु हुन्छ,’उनले भने । सार्वजनिक ट्रेलरमा दीपिकाका लागि प्रमुख दुई पात्र रमेश र प्रशान्तको द्वन्द्वलाई प्रस्तुत गरिएको छ । प्रेम, बद्ला र सस्पेन्ससमेत समेटिएको ट्रेलरलाई सञ्चारकर्मी र फिल्मकर्मीले सकारात्मक प्रतिक्रिया दिएका थिए । आगामी कार्तिक ९ गतेबाट अल नेपाल रिलिज हुने फिल्ममा निर्मल शर्मा, केकी अधिकारी, अर्जुनजंग शाही, अर्जुन श्रेष्ठ, केशव भट्टराई, सुनिता ठाकुर र अमित पोखरेललगायतको पनि अभिनय छ । अर्जुन श्रेष्ठ र किरण राणा उप्रेती निर्माता रहेको फिल्ममा रमेश उप्रेती प्रस्तुतकर्ता छन् । निर्मल शर्मा सह निर्माता रहेको फिल्ममा अर्जुन पोखरेल र विराज गौतमको संगीत, हिमाल केसीको द्वन्द्व, दिर्घ खड्काको सम्पादन, तेन्जु योञ्जन, रामजी लामिछाने र अञ्जिला खत्रीको नृत्य र राजेश श्रेष्ठ र सुदिप बरालको छायांकन छ ।

फोटो फीचर

विचित्र संसार

‘सेक्स डल’ बन्यो, रिसाउँदा गीत गाउँदै हँसाउने र फकाउने

एजेन्सी | तपाईलाई सुन्दा अच्चम लाग्ने तर वास्तविक चिनियाँ कम्पनीले बोल्ने, हाँस्ने र गीत गाउन सक्ने यौन गुडिया सेक्स डल बजारमा ल्याएको छ । चिनियाँ...

डुबेर मरेको ३ बर्ष पछी फेरी जन्मिए दिलिप ! यसरी खुल्यो...

एजेन्सीको सहयोगमा | घटना छिमेकी मुलुक भारतको हो । उत्तर प्रदेशको लखीमपुर स्थित मक्कागन्ज गाउँमा एउटा अचम्मको घटना घटेको छ जुन घटनाले अचम्मित नबन्ने मानिस सायदै कम होलान् । त्यहाँ १५ अगस्ट २०१५ मा जन्मिएको एक ३ बर्षको बालकले आफ्नो पुनर्जन्मको कहानी सुनाउन थाल्यो (बालकको नाम जितन हो)। उसको कुरा सुनेर उसको परिवार तथा गाउँका मानिसहरु निकै अचम्मित भएका छन् । उक्त बच्चा १५ अगस्ट २०१७ मा जब २ बर्ष पुरा भएर ३ लाग्यो तब उसले बोल्न सुरु गरेको थियो । तब बिस्तारै उसले आफ्नै घरलाई आफ्नो नभनी भोलापुरको नाम लिन थाल्यो । कुरा त्यति मात्र भएन उसलाई जन्म दिने आमा बुबालाई समेत उसले आमा बुबा भनेन । त्यसो त रक्षाबन्धनको दिन उसले आफ्नै बहिनीलाई समेत 'राखी' बाध्न दिएन, उसले भने 'मेरो बहिनी भोलापुरमा छ ।' भर्खरै बोल्न थालेको बच्चाले आफ्नो घरलाई घर नभनेर अहिलेसम्म उसले नदेखेको ठाउँलाई आफ्नो घर भएको बताएपछी उसको परिवार अचम्मित भयो । उसले जहिलेपनि आफ्नो घर भोलापुर भएको बताएपछी त्यसको सत्यता बुझ्न उसको आमा-बुबाले उसले बताए बमोजिमको ठाउँमा लगिदिए । जुन पत्याउनै पर्ने सत्यता बन्यो किनकी उसले बताए अनुसार भोलापुरमा एक बिदेशीको छोरा ३० बर्षको उमेरमा मृत्यु भएको र उसकै पुनर्जन्म भएको भन्ने कुरा पत्याउनुपर्ने आधार बन्यो । भोलापुर पुगेका ति तीन बर्षीय बालकले पूर्व जन्मको कुरा मात्र भनेनन् त्यस गाउँका सबै मान्छेलाई पहिचान समेत गरिदियो । भोलापुरको एक विदेशीको घरमा पुग्नासाथ उसले कराएर भन्यो- ''यही मेरो बुबा हो ।'' उसले विदेशीको श्रीमतीलाई समेत आफ्नो आमा भन्दै अंगाल्न पुग्यो । तीन बर्षको बच्चा आफ्नै आमा-बुबालाई आफ्नो नमानी अर्कैलाई आमाबुबा मानेर झुम्मिएपछी दुवै परिवार मात्र नभई घाटनालाई नजिकबाट हेर्ने गाउँलेहरु समेत चकित भए । त्यसमा पनि चिन्दै नचिनेको गाउँको मान्छेहरुको बारेमा उसले सोध-खोज गर्न थाल्यो । वास्तविकता बुझ्न बिदेशीको श्रीमतीले उसलाई (माइती) मामाघर लिएर गइन् । त्यहाँपनि बालकले हजुरआमा, मामा र सबै परिवारलाई सजिलै चिन्यो र उनीहरुको नामनै बताईदियो । भोलापुर पुगेको उक्त बच्चालाई त्यहाँबाट फर्काउन उसको वास्तविक बुबा-आमाले कोशिस गरे तर बच्चा भने फर्किन मानेन । जितन नाम राखिएको बालक आफ्नो नाम दिलिप भएको बताउँछन् ।

पुनर्जन्मको रहश्य यस्तो 

भोलापुर जहाँ उक्त बच्चाले आफ्नो घर बताउँछ, त्यस गाउँका विदेशीले बताए अनुसार उसको छोरा दिलीप ठेकेदारीमा काम गर्न ब्यांग्लोर गएको थियो । तर १७ मे २०१२ को दिन समुन्द्रमा नुहाउने क्रममा उसको डुबेर मृत्यु भएको थियो । त्यतिबेला बिदेशीको छोराको उमेर ३० बर्षको थियो । घरबाट धेरै टाढा मृत्यु भएकाले उसको शव घर नल्याई उतै अन्तिम संस्कार गरिएको थियो ।